ویرگول
ورودثبت نام
یزدان سلطانپور
یزدان سلطانپور
یزدان سلطانپور
یزدان سلطانپور
خواندن ۴ دقیقه·۴ ماه پیش

چرا جام جهانی این قدر مشتری دارد؟

یک بازاری، بقال، کفش فروش، دوچرخه فروش، لوازم خانگی فروش، هرچی فروش، چیزی را برای فروش عرضه نمی کند که اعتقاد بهترین بودن آن را دارد، چیزی را می فروشد که مشتری داشته باشد. بر اساس توان خرید اکثریت مردم، سلیقه شان، مد، و هزار چیز دیگر کالاهایی عرضه می کند تا درآمدش حداکثر شود. حرفه او فروش است اگرچه آشنایی با آن اجناس نیز داشته باشد. در نحوه ساخت و پرداخت آنها کنکاش کرده باشد یا نه، در نهایت یک فروشنده است. درآمد او از کارایی او در فروش بدست می آید و نه از به نمایش گذاشتن برترین اجناس. حتی گالری های هنری نیز متناسب با تقاضای مشتریان عرضه می کنند. شاید مدت کوتاهی از سال را، بدون چشم داشت مالی، به نمایش آثاری که اعتقاد به برتری آنها دارند اختصاص دهند. این کار حال صاحب گالری را خوب می کند، صفات آزادگی، مردانگی و فضایل دیگر انسانی در نمایش برترین ها ظهور می کنند.

جام جهانی تماشاچیان را دعوت به دیدار برترین تیم می کنند. طبیعتاً فرصت طلبانی در حاشیه این event جهانی به دنبال کسب درآمد هستند. آنها برگزاری این رقابت را تسهیل می کنند. جالب است همراهی حرص و کمال. میل ذاتی انسانی شناخت بهترین را هدف قرار می دهد. پول هم می دهد تا ببیند چه افرادی شایسته ترند. همه، از کوچک تا بزرگ، مؤنث و مذکر، هر قومیت و فرهنگی به برترین احترام می گذارند. برتری جویی در ذات انسان است، مسیر کمال است. نگاه کنید به برترین تیم، به برترین کشور! فرض بر این است که کشوری که تیم فوتبال آن در جهان برتر می شود احتمالاً به تعادلی بین امور اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و تمامی امور دست یافته که این چنین در زمین فوتبال برتری دارد. نگاه کنید که چطور می دوند و توپ را از هم می قاپند، و به هم می سپارند و می کوبند. تحسین برانگیز است. نگاه کنید که تمدن بشری به جایی رسید که کوبیدن توپی در تورهای دروازه ها را به شلیک مواد منفجره ترجیح داد. نظاره گر این رقابت بر سر برتری باشید. خیره کننده است ربایش توپ با چرخش پا. آفرین بر ذهن انسان هایی که رقابت در میدان فوتبال را جایگزین جنگ و خون ریزی کردند. جهان را در مقیاسی مینیاتوری کوچک کردند و برترین سربازان هر کشور را فراخواندند و داوری گماشتند که خاطیان را کنترل کند. یک بازی به نظر می رسد. بازی ساده، قابل فهم برای همه. ببین چطور کودکان جذب این بازی می شوند. تشویق کنید هر آن تیمی را که گلی در دروازه کوبید. ببینید چطور تحسین همگان را برمی انگیزد. حتی طرفداران تیم رقیب را هم به وجد می آورد. آیا تحسین برانگیز نیست که علی رغم تمام تلاش ها برای دفاع از دروازه همچنان گلی به ثمر برسد!  

PLUS ULTRA
PLUS ULTRA

برتری نصیب فرومایگان نمی شود. برتری، مهتری نیست. برتری شایسته فروتن ترین افراد است، آنهایی که جسم و روان و عقل خود را ریاضت دادند. قوای خود را کنترل کردند و پرورش دادند و در همه ابعاد خود را به برتری رساندند.  آنها به کارکرد قوا برای دستیابی به بهترین ها پی برده اند. همچون طبیعت که در همه وجوه در تعادل است، انسان ها تعادل را ستایش می کنند. بعد از پایان بازی، به جستجوی نحوه زندگی بازیکنان و اهالی آن کشور می پردازند تا مگر رمز برتری آنها را کشف کنند. شهروندان اسپانیایی، هر جای جهان مورد تکریم قرار می گیرند. ستاره ای که بر روی تیشرت تیم ملی فوتبال کشوری قرار می گیرد مدال افتخار اهالی آن کشور است. بچه هایی که آن تیشرت های ستاره دار را به تن می کنند حمایت خود را از آن کشور اعلام می کنند. آن کودک اهل غزه را ببینید که تیشرت Messi را دور انداخت و در دل امید به برتری اسپانیا بست. هر بار که آن تیم گل می زند، فریاد خوشحالی آن کودکان در هوا پخش می شود و پیرزنان از خوشحالی نوه هایشان خوشحال می شوند. به لبخند روی لب های آن آوارگان و خاک برسرنشستگان نگاه کنید که چطور همدیگر را با خوشحالی نگاه می کنند. جبهه جنگ حق و باطل آنجاست، در زمین فوتبال، آن کشوری که عقل و فناوری و هنر را کنار هم چید تا بازیکنانش توپ را به درون دروازه بکوبند. آیا این سندی بر حقانیت راه و رسم زندگی اهالی آن کشور نیست؟! پس آنهایی که ادعای برتری نظامی و تسلیحاتی دارند چرا از ورطه رقابت عادلانه حذف شدند. چرا از رقابتی قانونمند کنار رفتند و دغلکارانه به دنبال اثبات برتری خود هستند؟

تیم ملیرسم زندگیجام جهانیفوتبال
۳
۰
یزدان سلطانپور
یزدان سلطانپور
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید