عمری به دنبال آرامش گشتم در هر آدم و هر جایی و در نهایت آرامش را در همان پس تنهایی هایم پیدا کردم،بعد از گریه های تلمبار شده ام و نفس های عمیق و حس قدرت بعد آن. من خودم را یاد گرفتم و دیگر به کسی یاد ندادم...من دنیام و در یک آرامش امن خلاء شدم و آنچنان غرق در زندگی ام شدم که دیگر هیچ چیز خوشحالم نمیکرد...هیچ و هیچ و هیچ...