در اقیانوسِ ذهنِ انسانها، شعاعهایِ نور فلسفه تابیدهاند
کاوندگانِ حقیقت، همواره در جستجوی پاسخهایِ عمیق بودهاند
تاج و تختها به کنار، هیاهویِ آرزوها پرچمها را برافراشتهاند
اما درونِ هستیها، رمزِ معنا واژههایِ سادهای نپوشیده است
شعلههایِ دانش، در شبِ جهل، به رقص افتادهاند
آگاهی، همواره سوارِ افقهایِ راهی نامحدود بوده است
پا به پا، با ابهامها رقصیدهاند
و همچنان در پی اسرارِ هستی، پرسه میزنند
آیا درونِ جهانِ هرچه هست، جوهری پنهان است؟
یا همه دریچهها به حقیقت، باز و نیکوکاریها، جواب میدهند؟
بگذار، تا بر برفِ سکوتِ وجودِ خود قدم بگذارم
و با همهی رازها، همخوانی کنم و از تاریکیها، نوری تابان بیرون آورم.