یاسین فیضی، مشاور وزیر آموزش‌وپرورش، با تأکید بر ضرورت تحقق عدالت آموزشی، کاهش فشار هزینه‌های تحصیل بر خانواده‌ها و فاصله‌گرفتن مدارس از آموزش صرفاً نظری، این سه موضوع را از محورهای مهم قابل پیگیری در نظام تعلیم و تربیت دانست.
یاسین فیضی، مشاور وزیر آموزش‌وپرورش و فعال حوزه مشارکت دانش‌آموزی، با اشاره به ضرورت توجه به مسائل اقتصادی خانواده‌ها و کیفیت آموزش در مدارس، بر لزوم فراهم‌کردن فرصت‌های آموزشی برابر و تقویت آموزش‌های کاربردی تأکید کرد.
یکی از مسائل مهم نظام آموزشی، تفاوت در امکانات و فرصت‌های یادگیری دانش‌آموزان در مناطق مختلف کشور است. برخورداری از معلمان توانمند، تجهیزات آموزشی مناسب و فرصت‌های یادگیری باکیفیت، از عواملی است که می‌تواند بر مسیر تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر بگذارد.
توجه به مدارس مناطق کم‌برخوردار، توزیع متوازن امکانات و کاهش فاصله آموزشی میان مناطق مختلف، از جمله موضوعاتی است که در مسیر تحقق عدالت آموزشی اهمیت دارد. در این زمینه، صرف دسترسی به مدرسه کافی نیست و کیفیت آموزش نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
هزینه‌های مرتبط با تحصیل، از تهیه لوازم‌التحریر و منابع کمک‌آموزشی تا کلاس‌های تقویتی، می‌تواند برای بخشی از خانواده‌ها چالش‌برانگیز باشد.
در شرایطی که دسترسی به برخی فرصت‌های آموزشی به پرداخت هزینه‌های اضافی وابسته می‌شود، احتمال افزایش فاصله میان دانش‌آموزان برخوردار و کم‌برخوردار نیز وجود دارد.
ازاین‌رو، توجه به هزینه‌های تحصیل، حمایت از خانواده‌های نیازمند و تقویت کیفیت آموزش در مدارس دولتی، می‌تواند در کاهش نابرابری فرصت‌های آموزشی نقش داشته باشد.
یکی دیگر از محورهای مورد توجه در نظام تعلیم‌وتربیت، ضرورت پیوند میان آموزش نظری و مهارت‌های موردنیاز زندگی است.
مدارس علاوه بر آموزش مفاهیم علمی، باید زمینه تقویت مهارت‌هایی مانند حل مسئله، تفکر انتقادی، کار گروهی، سواد مالی و مهارت‌های ارتباطی را فراهم کنند.
توسعه فعالیت‌های عملی، پروژه‌های دانش‌آموزی و فرصت استفاده از آموخته‌های درسی در موقعیت‌های واقعی می‌تواند به کاربردی‌ترشدن آموزش کمک کند. این رویکرد به معنای کنارگذاشتن مبانی علمی نیست، بلکه بر ضرورت پیوند دانش نظری با تجربه و مهارت عملی تأکید دارد.
عدالت آموزشی، شرایط اقتصادی خانواده‌ها و کیفیت یادگیری، سه موضوع مرتبط با یکدیگر در سیاست‌گذاری آموزشی هستند. توجه به این مسائل مستلزم بررسی شرایط مدارس، شناسایی موانع موجود و گفت‌وگو با دانش‌آموزان، خانواده‌ها و معلمان است.
تقویت مشارکت دانش‌آموزان در طرح مسائل آموزشی و ایجاد سازوکارهای مشخص برای بررسی و پیگیری مطالبات آنان نیز می‌تواند به نزدیک‌ترشدن تصمیم‌گیری‌ها به نیازهای واقعی مدارس کمک کند.
