به نام خالق هستی
ثنا فرزانه
خطاب به دقیقه های زندگی ام
///////////////////////////////////
کمی آهسته تر
نمی دانم چطور میگذری
با گذر کردنت عمر ما را داری به سر انجام می رسانی
آن قدر با تسریع گذر خواهی کرد که ای کاش می دانستم به کدام سو می خواهی بروی
حتما به آن سوی بی کران ها
آنقدر که تو با شتابان خواهی رفت حتما به جای زیبایی میروی
می شود مرا هم با خود ببری
من مانند تو نمی توانم آنقدر سریع بیایم..........
دست کم نیمی از عمرم را با عجله گذر کردم و به جایی نرسیدم
تو چطور میخواهی برسی؟
زیاد سخت نگیر تو هم یک روزی تمام میشوی.
