شب افتاده است و عالم در راز و نیاز است
بدیدم دختری در خواب ناز است
چو مهتابی که تابیده به بستر
رخ زیبایی او ناز آفرین است
زدم زانو نشستم در کنارش
ربودم بوسه ای از روی ماهش
بنازم قدرت پروردگار را
که گر روزی گذر کنم زیر نافش
ندانم نو بهار است و یا زمستان ...
من همین را ترجیح میدهم