ای کاش!

*مشق سحر*

نزدیک سحر بود و من مشغول دم کردن چایی بودم

به امید اینکه از ضیافت الهی سهمی داشته باشم که ناگهان پدرم از خواب بیدار شد و دیدم دنبال چیزی می‌گرده ! خواستم کمکش کنم که گفت : پیدایش کردم ! اکبر لباست را بپوش و برو قصابی چند تا ماهیچه تازه بخر تا برای افطار آبگوشت درست کنیم چون مادرت هوس آبگوشت کرده است ! بیشتر تعجب کردم گفتم : "پدر جان الان که جایی باز نیست ولی چقدر خوش سعادت هستی که خواب مامان را دیدی؟ " که بلافاصله ابرو‌ها را مثل پدر سالارها در هم ریخت و شروع به پوشیدن لباسش کرد ! نتوانستم اوقات تلخی‌ چهره‌اش را با لبخند مصنوعی‌ام کمرنگ کنم و در واقع جرات اعتراض کردن هم نداشتم : سریع بلند شدم و بشمار سه ، لباس پوشیدم و گفتم : "بابا من میرم میخرم " همین که خواستم راه بیفتم ، دست کرد تو جیبش چهار تا سکه یک ریالی و یا همان یک قِرونی خودمون که مربوط به سال ۱۳۵۲ بود را در آورد و گفت :" به رحیم قصاب بگو کمی دنبه هم به ماهیچه اضافه کنه" دیگه داشتم از خنده منفجر می‌شدم که خودم را کنترل کردم و فقط قد و بالای پدرم را دقیق نگاه می‌کردم ! مخصوصا سر و صورتش را تا مطمئن بشم که از تخت نیفتاده باشه زیرا حرفاش شبیه کسانی بود که توهم گرفته باشند ! گفتم : " بابا جان با پول خودم می‌خرم چون با این چارتا یک قِرونی کبریت هم نمیشه خرید ! " که یهو سرم فریاد کشید و گفت : " من خودم بیشتر از موهای سرت از رحیم قصاب ماهیچه و گوشت خریده‌ام !" واقعا تعجب کردم و گفتم : "بابا واقعا خریدی ؟ گفت :همین الان بیا بریم تا بخرم " چاره‌ای جز پذیرفتن حرفش را نداشتم واز دَر که آمدیم بیرون انگار آب روی آتش ریخته باشی گفت :" این کله سحر مرا کجا می‌بری ؟" خیالم راحت شد که خوشبختانه اتفاق بدی برایش نیفتاده و برگشتیم داخل خونه و چایی هم دم کشیده بود ! با هم چای دبش را خوردیم که در آن لحظه من مشغول در آوردن آن چهار تا یک ریالی از جیبم بودم که چشمش به آنها افتاد و آهی کشید و گفت :*"ای کاش زمان به عقب بر می‌گشت و من هر هفته با این سکه ها ماهیچه می‌خریدم و مادرت هم با چراغ گردسوز و سه پایه یک آبگوشت چرب و چیلی درست می‌کرد و افطار با هم می‌خوردیم و گوشت کوبیده اضافه‌اش هم برای سحر می‌گذاشتیم !! "*

سحر هفدهم ۱۴۴۵ کوهی