پاییز

روزهای نبودنت

شبیه برگریزان پاییزند

دانه‌دانه می‌ریزند

و مثل برگ‌های خزان

روی هم تلنبار می‌شوند

اگر بودی

پاییزم چه شکلی می‌شد؟

عصرهای دلتنگی کنار هم

در هوای ملس مهر

زیر درخت خرمالو

دلبری می‌کردیم

یا روی برگ‌های خشک خیابان آبان

قدم می‌زدیم

و خش‌خش برگ‌ها گوش‌مان را نوازش می‌داد

شاید هم در تاریکی غروب زودهنگام آذر

در کافه تنهایی

قهوه‌ای تلخ می‌چشاندی

تا با تلخی روزهای نبودنت آشنا شوم

راستی

اگر کنارم بودی

پاییزم پادشاه فصل‌ها می‌شد؟

برگریزان خزان را

زیباترین جلوه طبیعت می‌دیدم؟

کدام فصل و کدام ماه

تو را کنارم خواهد داشت؟

گیسو