استاد ناصر خلیلی فرد یکی دیگر از اساتید سفالگری ایران، ساکن شهر لالجین همدان است. او و برادرانش در سالهای اخیر، برند «سفال خاکاب» را ایجاد کردند که سفالهای این برند، گرافیک و بافت منحصر بهفردی دارند.
ناصر خلیلی فرد در سال 1345 در لالجین به دنیا آمد و اولین نوجوانی شد که توانست به سمت استادی دست پیدا کند. او در سن 12 سالگی به جایگاه استاد-شاگردی رسید و در سن 15 سالگی توانست تمام مهارتهای مربوط به چرخکاری را فرا بگیرد.
استاد خلیلی فرد بعد از آزمون و خطاهای بسیار توانستند سبک جدیدی از ساخت سفالهای لعابدار را ابداع کنند و برند خاکاب را بنیان گذارند.
هنرهای مختلف مربوط به سفال مانند نقاشیهای زیر لعاب، طراحی رولعابی، فلزفام و آب طلا از جمله فوتهای کوزهگری هستند که استاد خلیلی فرد با خلاقیت و ابتکار خود آنها را ایجاد کردهاند و نسبت به توسعه و ترویج آنها ممارست میورزند.
استاد ناصر خلیلی فرد یکی از بااخلاقترین و هنرمندترین اساتید سفالگری ایران به شمار میروند که هم اکنون در شهر لالجین به آموزش و کار در کارگاه مشغول هستند.

مهدی خشوعی
استاد مهدی خشوعی در سال 1345 متولد شدند. استاد خشوعی فعالیت در زمینه سفالگری را از سن 9 سالگی و در سال 1353 آغاز کردند و تا کنون نیز در همین زمینه مشغول هستند. استاد خشوعی یکی از برترین اساتید سفالگری ایران در شهر لالجین به استاد سفالهای نگینی شهرت دارند.
آثار ایشان نه تنها رنگ و لعاب ویژه و زیبایی دارد بلکه هنر به کار رفته در این آثار بدیع و ماندگار است. در زیر تصاویری از هنر دست این استاد هنرمند را مشاهده میکنید.
استاد عباس قابچی پدر سفالگری و لعاب ایران یک سفالگر قهار تبریزی بود. او در سال 1298 هجری شمسی در شهر زنوز آذربایجان شرقی چشم به جهان گشود. استاد قابچی دوران کودکی خود را نزد پدر به آموختن سفالگری گذراند و بعد از فوت پدر، با برادران خود این حرفه را ادامه داد.
استاد قابچی در سال 1327 در محلهای به نام سرخاب در شهر تبریز، کارگاه سفالگری خود را تاسیس کرد. او سفالهایی با خاک سفید و لعابهای براق و فیروزه رنگ تولید میکرد. استاد قابچی یکی از اساتید سفالگری ایران بود که علاوه بر مشغولیت در زمینه کاری خود، شاگردان زیادی را دانشاندوخته کرد که اکنون هر کدام از این شاگردان، استادانی متبحر و ماهر در سفالگری هستند.

استاد عباس قابچی القاب زیادی دارند که از جمله آنها میتوان به پدر سفالگری خاک سفید، پیر سفالگری آذربایجان، فیروزه سفال ایران و مخترع رنگ فیروزهای سفال اشاره کرد.
استاد قابچی بعد از عمری تلاش و استمرار در هنر سفالگری، در سن 90 سالگی و در سال 1388 هجری شمسی دار فانی را وداع گفتند و پیکر این مرحوم در آرامگاه ابدی خود در وادی رحمت تبریز به خاک سپرده شد.
هنرمند محمد مهدی پورنیا یکی از جوانترین اساتید سفالگری ایران در شهر لالجین است که فعالیت خود را از 13 سالگی آغاز میکند.
استاد پورنیا بعد از تلاشهای بسیار و کسب مهارتهای لازم در زمینههای مختلف سفالگری مانند مونتاژ، تزئینات و کندهکاری، به جایگاه و لقب استادی دست پیدا کرده است. استاد محمد مهدی پورنیا به عشق خود نسبت به هنر سفالگری اقرار میکند و نشان میدهد که این کار را همواره از جان دل دوست دارد.

تا این جا درباره نحوه زندگی و کسب موفقیتهای درخشان اساتید سفالگری صحبت کردیم. به نظر شما اصلیترین دلیل موفقیت در سفالگری چیست؟ به نظر میرسد این دلیل، علاقه هر شخص به کاری باشد که آن را انجام میدهد.
استادها و هنرمندان حوزه سفال ضمن علاقهای که به این کار دارند، آن علاقه را به کار میگیرند و آن را با فوت کوزهگری خود در جان سفال میدمند. در واقع تمام این موفقیتها و تمایزها به دلیل عشقی است که در تکتک لحظات یک استاد سفالگر وجود دارد.
همچنین شروع سفالگری از دوران کودکی در نحوه یادگیری مهارتهای این حوزه بیتاثیر نیست. کودکان به دلیل کنجکاوی و ذهن خلاق و پویایی که دارند میتوانند بهتر و بیشتر خالق اثراتی باشند که جاودانه میمانند. زمانی که یک کودک سفالگری را میآموزد، به سرعت به جایگاههای عالی دست پیدا میکند و با گذر زمان و کسب تجربه در میانسالی، به جایگاه استادی میرسد.
درست است که هنر سفالگری در ایران پیشینهای دور و دراز دارد اما نباید به هوای این تاریخ و فرهنگ از آموزش و پرورش جوانان پرانرژی در این زمینه غافل شویم.
همان طور که با مطالعه مطلب بالا باید متوجه شده باشید، جوانان شهر لالجین همدان به علت شغل آبا و اجدادی به سمت این حرفه حرکت کردند و این شهر را به مهد هنر و سفالگری بدل کردهاند.
جوانان ایرانزمین از سایر نقاط ایران نیز میتوانند این هنر را بیاموزند و به حفظ و توسعه آن کمک کنند. برای موفق شدن در این هر فراموش نکنید که خلاقیت و عشق در سفالگری معجزه خواهد کرد.