
برای بار صدم خودمو جلوی آینه برنداز کردم به نظر خودم خیلی خوشگل بودم ، نه اینکه بخوام به قول معروف پز بدم ها نه ! به نظرم همه باید تو نگاه خودمون زیبا ترین باشیم ??
هر روز لباس مجلسی هامو میپوشیدم ، موهامو خوشگل میکردم گردنبند گوشواره مینداختم تو خونه راه میرفتم و به خودمنگاه میکردم ?
اوایل این کارا خیلی برام جذاب بود اما کم کم دیگه خسته شدم از اینکه فقط من و آینه ایم از این که هیچ کس ننو با این زیبایی ها نمیبینه .
شاید بپرسید چراا ؟؟
منم بهتون میگم که زندگی من دچار یک پاندمی غم انگیزه
هر نوجوانی هم سن من دوست داره دیده شه اما هیچکس به جز خانوادم منو نمیبینه شاید بزرگترین سهم من از دیده شدن هفته ای یک بار رفتن به خانه ی مادربزرگم است و شاید او تنها کسی باشد که زیبایی های من را میبیند ?
به احتمال زیاد اکثر شما تنها قرنطینه ی طولانی ای که تجربه کردید کرونا بوده است ، اما زندگی من دچار یک قرنطینه ی همیشگیه این که به جز مادربزرگم کسی رو نمیبینم ، اینکه حتی تنها دوستم را همدیگر نمیبینم و خیلی چیز های دیگر
(فقط کافیه یه لحظه خودتونو جای من بذارید تا بفهمید ممکنه شما چه چیزایی رو داشته باشید که یکی مثل من یا دیگران ارزوشو دارن )
پایان ?
خیلی ممنونم که وقتتونو گذاشتید و نوشتمو خوندید اگه بد بود ببخشید دلی بود
خوشحال میشم که مشکلاتمو بگید تا دفعه بعد رفعشون کنم ??
۳۱ شهریور ۱۴۰۰