زیبایم ، این شب بدون تو صبح نمیشود و این شب بدون تو بی پایان است گویی که دنیای من در تاریکی فرو رفت .
باورش برایم سخت است نمیدانم این درد را چگونه در روح کوچکم جای بدهم ، درد های گذشته هنوز در این روح مانده اند گویی که اشیانی در قلبم ساختند و اکنون تو نیز با تنها گذاشتن من در ان اشیان برای خود جایی پیدا کردی .
مادربزرگ زیبایم روحت همیشه در دنیای من زنده خواهد ماند ، زیبایی وجودت همیشه در این دنیای بی رحم مانند نوری خواهد درخشید ، این دنیا بی رحم بود صدایت را برای خداحافظی گرفت صدایت را برای سخن های زیبایت گرفت و اکنون دیگر این دنیا برای من تاریک ترین اشیانیست که در ان جایی برای خود پیدا کرده ام .
روزی نیز به کنارت می ایم دیگر از مرگ نمیترسم دیگر ترسی از ان ندارم زیرا اگر دنیای دیگری وجود دارد میدانم که تو جایی برایم درست کرده ای زیبایم .
گل زیبایم طاقت صبح شدن این شب را ندارم نمیخواهم صبح شود زیرا تو همیشه در این شب مانده ای .
و باز هم نامه ی قلبم ناتمام ماند زیرا نتوانستم دست هایت را بگیرم نتوانستم عشقم را به تو بفهمانم ، دیگر نمیدانم در این دنیای بی رحم چند نامه ی دیگرم بایدناتمام بمانند نمیدانم دیگر .
روزی نزد قلبت می ایم و این نامه ی ناتمام را به پایان می رسانم .
-زیبا ترینم این نامه ی ناتمام توست و کاشکی که هیچگاه نوشته نمیشد.