چیستی فتنه در زبان معصومین(ع)
از امام هادى (ع) روايت شده كه روزى اميرالمؤمنين (ع) شنيد که شخصی مى گفت:
«اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفِتْنَةِ» حضرت فرمود: مى بينم دارى از مال و فرزندانت به خدا پناه مى برى؟! چراكه خداوند مى فرمايد: إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ؛(۱) بلکه بگو: :«اللَّهُمَّ إنّي أَعوذُ بِكَ مِن مُضِلَّاتِ الفِتَنِ»(۲) خداوندا به تو پناه مى برم از فتنه هاى گمراه كننده.
از آن حضرت سؤال شد: فتنه چيست؟ فرمود: فتنه چيزى است كه چون روى آورد ايجاد شبهه كند و چون پايان پذيرد شناخته شود.
امام صادق (ع) فرمود: اعْلَمْ أَنَ كُلَ فِتْنَةٍ بَذْرُهَا حُبُّ الدُّنْيَا؛ بدان كه بذر هر فتنه محبت دنيا است. (۳)
_____________
(۱) الانفال/ 28.
(۲)أمالي الطوسي 2: 193.
(۳) بحارالانوار، ج13، ص354.