داستان کوتاه: کفتر و کفترباز
کفتر بیچاره مثل اسیری تریاکی به میان دستان" مراد" می لرزید.وقتی به دستان "مراد" نگاه می کرد که پیسمالِ چرک و عرق بود قی اش می شد اما کاری هم نمی توانست بکند. در چشم های مراد می توانست عشقی از جنس خودخواهی و اسارت را ببیند.
"مراد" بعد از اینکه پیشانی کفتر را بوسید با مهارت، نوک بال هایش را چید و سپس در قفس فلزی زندانیش کرد.برایش آب و دانه آورد و در حالیکه بادی به قپ قپ سینه انداخت از پلکان فلزی پایین رفت.
کفتر حناق گرفته بود و از میان قفس فلزی ،پرتو آرام بخش ماه ،اشکش را درمی آورد و از فکر اینکه دیگر نمی تواند عاشقانه در سوراخ دیواهای کاهگلی بخواند و روی پرچین ها آزادانه چرخ بال بزند، داشت دق مرگ می شد .وسط های شب خودش را متقاعد کرد که این هم می گذرد و بالاخره روزی به لانه کاهگلی اش باز خواهد گشت .کمی از دانه "مراد "خورد و چند قلپی آب از گلویش به پایین سر داد و انگار بدجوری مزه داد که حسابی لمباند و پلک هایش را در هم مچ انداخت و خوابید..
صبح که چشمانش را باز کرد دید که" مراد "گونه هایش را به کله کوچک سفیدش گذاشته است و حظش را می برد.احساس کرد که "مراد "نه تنها دل بهم زن نیست بلکه ناجی او هم هست .چون دیگر نگران نان و دانه نیست و اینکه از شر چشمان باباغوری و پنجه های تیز گربه های گل باقالی و صدای ترسناک فیف دهانشان راحت شده است .
چند روزی را درقفس حسابی لمباند و وقتی " مراد "در قفسش را باز می کرد به عشق او چرخ بالی می زد و دوباره بر می گشت و به شانه هایش می نشست و بوسه های عاشقانه می زد.با دیدن ادا و اطوار مراد فکر می کرد که مراد هم گرفتار قفسی تنگ و تاریک است اما نمی داند و ادای آزادی را در می آورد.
کفتر وقتی از قفس رفقایش را تماشا می کرد که آزادانه در آسمان کله ملق می زنند برای یک دل سیر پرواز ، آه می کشید و اشک در چشمانش حلقه می زد اما وقتی به دانه های طلایی ارزن و ذرت "مراد "نگاه می کرد نمی توانست جلوی آب دهان و حرص درونش را بگیرد.بی اختیار شکمش را به کف قفس می خواباند و از دانه های خوشمزه "مراد "دولپی می خورد و یه وری خوابش می برد.
کفتر، سالها در قفس مراد زندگی کرد و زمانی به فکر آزادی افتاد که مراد در حالیکه با دو انگشتش ،بینی اش را گرفته بود ، نعش بدبویش را از قفس بیرون انداخت و چند روز بعد،جایش را با عشق تازه ای پر کرد.
نویسنده: مجتبی شریفی
مراد نند ،آن را از هم دریده