ویرگول
ورودثبت نام
m_56118140
m_56118140مجتبی شریفی نویسنده داستان کوتاه
m_56118140
m_56118140
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

شلاق داغ

داستان کوتاه؛ شلاق داغ

  خیلی وقت است که با فضاحت از جماعت آدمها بیرونم کرده اند.آیینه ها دروغ نمی گویند. وجنه استخوانی ام در آیینه زرداله روی طاقچه هر روز همین را به من می گوید. زندگی من بیشتر شبیه گندمی است که در میان سنگ های آسیا له و لورده شده است و عاقبت با روسیاهی از الک زندگی به پایین پرت شده است.

   زمان درازی است که گرفتار دستان رجاله ها شده ام و حالا آنها هستند که وقت و بی وقت ،زیر شکمم را می مالانند و چون برآمدگی زیر شکمم را حس می کنند از شدت هوس مثل ماری زخمی به سر و کولم می پیچند.از نظر آنها ،من یک لکاته ام که می بایست  به میان دستانشان بیحرکت بمانم تا یک ابدیت خاموش امید بر رویم سنگینی کند ...

   در ذهنم به گذشته بر می گردم و آنوقت صدای خودم کافیست که مرا به گریه بیندازد تا شاید آدم های دوروبرم بفهمند که من با میل خودم این لباس بدبختی را نپوشیده ام .دلم می خواهد بخوابم اما جلوی نگاهم را پرده اشک پوشانیده است اما من نگاهم را تنظیم می کنم تا از درون تاریکی شب بتوانم خودم را نگاه کنم .انگار از شدت رنج می خواهم دیوانه شوم .از بدنم متنفرم . بوی رجاله های نامرد بر چربی و پیه اش مانده است ...چقدر دوست دارم که همچون پروانه ای بدرون پیله و شفیره ام بخوابم و فردایش چون چشمم را باز می کنم ،موجود تازه ای شده باشم  اما خیزاب ناامیدی مرا با خود می برد تا بیشتر باورم شود که گاهی بال هایی که زندگی برای پرواز به ما می دهد ،سایه هایی از یک نمایش سقوط هستند،...

      بقلم ؛ مجتبی شریفی ،تابستان سال۱۳۹۵

 

داستان کوتاه
۸
۰
m_56118140
m_56118140
مجتبی شریفی نویسنده داستان کوتاه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید