💠تله موش...
زندگی در پستوهاي خاک گرفته اتاق دنگاله اش به سختی نفس می کشید . با نوک انگشتان ،چانه اش را گرفته بود و با چشمانی منتظر به تله موش که ريزه ای نان روغن مالیده در چنته داشت و انتظار موشی ناخوش و سمج را می کشید خیره شده بود.
فلسفه زندگی را در ذهنش بر پایه برابری و بی آزاری بنا کرده بود و در تمام دست نوشته هایش ،آدمیزاد را سرزنش می کرد که بخاطر خودخواهی خود ،آرامش را از دیگر جانداران کره زمین سلب کرده است.باورش این بود که از زمانيکه تله موش ها اختراع شد موش ها به دزدی روی آوردند وگرنه قبل از آن با شرافت می خوردند و عزتمندانه می مردند. اما رفقایش باور او را نداشتند و معتقد بودند اگر تعداد موش ها زیاد شود دنیا دیگر جای قشنگی برای نفس کشیدن و زندگی نیست . اما او بر باور خود اصرار داشت و معتقد بود اگر سهم موش ها از سفره دنیا داده شود قطعا موش ها هم به شرافتمندانه زیستن عادت می کنند و سوراخ موشها بجای اینکه محلی برای اموال دزدی باشد به مدرسه ای برای تربیت موشهاي انديشمند تبديل خواهد شد.
به خاطر همین عقيده ای که داشت از جايش فرز بلند شد و ماشه تله موش را خنثی کرد تا موش های گرسنه بدون ترس و لرز ، ريزه نان روغنی تله موش را نوش جان کنند .با این اقدام جسورانه رگه ای از آرامش درونی در خودش احساس کرد و به دیوار یله داد .
چند دقیقه ای نگذشته بود که موشی لاغر مردنی از سوراخش بیرون پرید تا مثل پدری وظيفه شناس کارش را به انجام برساند .با نگاه هایی محتاط ،دوروبرش را وارسی کرد و سپس با خاطر جمعی با بینی باریکش چند بار بو کشید و بعد از چند سرک کشیدن کوتاه به سراغ تله موش رفت. کش و قوسی به بدنش داد اما انگار یک جای کار می لنگید و چیزی جای خودش نبود. چند بار دور تله موش چرخید و با نگاهی گرسنه به نان روغنی نگاه میکرد. جرات نداشت سراغ نان روغنی برود . تله موش را بیخیال شد و به سمت سبد نان خشکه رفت و با دندانهای ریزش کمر نان ها را می شکست .او از اینکه می دید موش با خیال راحتی شکم کوچکش را پر می کند کیف می کرد و به نتیجه باورش امیدوار شد.به ناگاه صدای خش خش نان خشکه ها جای خود را به ناله های موش داد که با چشمانی پر از ترس و اندوه از کاروبار دنیا گریه اش گرفته بود .موش بعد از دست و پا زدنی کوتاه مثل کاغذ پاره ای در خودش مچاله شد. مرد آهی کشید و خط نگاهش را به چشمان ملتمس موش که زندگی در آنها جیغ می کشید زنجیر کرد .یادش رفته بود که دانه های ریخته مرگ موش را از کنار سبد نان خشکه بردارد .
✍مجتبی شریفی
