قرینه به ایران میگن
تا الان از درد خودم نوشتم حالا از درد مردم
از بچگی تو ریاضی به ما قرینه رو یاد دادن هنوز بچم ولی قشنگ معنی قرینه رو فهمیدم
قرینه به این میگن که تو فاصله 4کیلومتری یه بچه صبح از رو تخت نرم و گرمش پامیشه و میشینه سر سفره صبحونه ای که کلی خدم خشم براش چیدن میره بغل بابا مامانش و بعد صبحونه باباش میشوننش توی شاستی بلند با کلی قربون صدقه میرسونتش به مدرسه.
یه بچه هم صبح از کنار جوبای پایین شهر با لزش مترو که از زیرش رد میشه پامیشه از گشنگی شیکمش صدا میده پامیشه کاغذ فال شو برمیداره توی خیابون دنبال یکی که ازش فال بخره که شاید با فروش چندتاش بتونه برا خودش یه خورده خوراکی بخره که از گشنگی نمیره.
بعد اینجاش جالب میشه که پدر یکی شون قرار بوده خادم مملکت پدر یکی دیگه مهندس مملکت.
قرینه اصلی اینه نه اونی که تو ریاضی خوندیم
ماسک بزنین:
هوا آلوده به غم است
