کوچه ،وقتی عطر تو را استشمام می کند، پای کوبان و دست افشان،
ساز قدم هایت را می نوازد ،
تا زیباترین سمفونی عالم را،
با تار های قلب شکسته ام بنوازد،
تا من آرام آرام از کوچه گذر کنم
شاید دلی به ر حم آید
و صدایم زند که نرو ،بی تو،
تاب نفس کشیدن ندارم
بی تو ،خاموش می شوم در پستوی دلتنگی اتاق
نرو ،نرو ،رفتن تو مرگ خاطرات من است
اما افسوس هرچه گوش می سپارم ،صدایی مرا نمی خواند....