در اینجا اشک ها دروغ میگویند ...
گریه ها دروغین اند ...
مرده ها میمیرند اما خدا میداند که از چه فلاکت هایی نجات یافته اند .
زندگان اما زندگی میکنند و هر روز میمیرند، جان میدهند اما جان نمیدهند تا آرام گیرند.
چه سخت است این گونه نفس کشیدن .
به گمانم خود شیطان، دقیقا خود شیطان دست های فریبنده اش را، دست های آلوده به هر گونه کثیفی خود را بر گلویمان گزاشته و میگوید: نفس بکش ای انسان، نفس بکش، مگر نگفتی برده من نمیشوی پس نفس بکش ...
و او هر لحظه در انتظار این است که ما دست از نفس کشیدن برداریم و تسلیم او شویم .
اما گویی نمیداند به خدای خودقول داده ایم. نمیداند با یگانه خدای جهان و جهانیان عهد بسته ایم. نمیداند ما هرگز خدایمان را کنار نمیگذاریم ...
نفس میکشیم .
هر روز سخت تر از دیروز نفس میکشیم .
از عمق وجود نفس میکشیم.
من
دراینجا در حال غرق شدنم
در حال خفگی ام، دیگر نایی ندارم، دیگر توانی ندارم، دیگر جانی ندارم
این تن بی جان مانده، یک روح خسته دارد و بس اما *من هنوز نفس میکشم*
این روز هارا از یاد مبر من
هرگز از یاد مبر، می آید روزی ک میگویی چه ها بر من گذشت تا گذشت
وبا لبخند به تمام رویا هایی که عملی کردی نکاه میکنی
تو ماندی و دنیایی از شادی
شادی که دیگران را هم در آن سهيم کرده ای
میرسد روزی که میخواهم
میرسد روزی که میسازم
میرسد
*هنوز نفس میکشیم*
◇><◇><◇><◇><◇><◇><◇><◇
پ.ن:باز هم افکار ۴ صبح ....