قصه های زیادی شنیده ایم از گذشته تا کنون...
از شروع نفس ها تا پایان نفس ها
قصه ای از دلیر مردان شنیده ایم از دلیر زنان
قصه ای از نامردان روزگار
قصه هایی از حقایق و از عمق خیالات شنیده ایم
انتخاب باور کردن یا نکردن آنها با ما بود .
اما حقیقی ترین قصه تعریف شده، داستان زندگی من بود .
برای هر فردی حقیقی ترین داستان، داستان زندگی اش است.
زندگی که لحظه به لحظه آن را تجربه کرده
در روزی از این قصه از ته دلش خندید و در روز دیگر از
اعماق وجودش گریه کرد. در روزی عزیزی از دست داد
در روزی دیگر اما عزیزی متولد شد .
حتی در روزهایی دلش می‌خواست این قصه را خودش به پایان رساند
اما به یاد خدای خود افتاد و رها کرد این افکار را، ترجیح داد تقدیرش را
بسازد پایان قصه را به دست های امن خدای خود بسپارد .
چه لحظات سختی را سپری کرد تا به اکنونش رسید
چه بی اهمیتی هایی را تجربه کرد
چه نامردی هایی را دید
چه غم ها پشت سر گذاشت
- اِلا،میدونی چرا آدم ها همو درک نمیکنن؟
میدونی چرا هیچکس به فکر درد دیگری نیست؟
میدونی چرا آدما حرف هایی ک به زبون میارن رو مزه نمیکنن ؟
+آدما تو هر بخشی از زندگی فکر میکنن خودشون بهترین تصمیم
رو میگیرن و دیگه تصمیمی یا ایده ای بهتر از اون نیست گاهی
از کسی کمک میگیرن اما نتیجه حرف خودشونه.
همو درک نمیکنن چون وقتی خودشونو جای کسی میزارن نمیتونن از
اعماق وجود اون شخص رو بفهمن
حس میکنن اگر جای اون شخص زندگی میکردن میتونستن خیلی بهتر
زندگی رو پیش ببرن اما غافل از اینکه زندگی هیچکس مثل دیگری نیست .
به فکر درد کسی نیستن چون روزگار باعث شده خودشون اونقدر درد
داشته باشن که حتی وقت نکنن به کسی کمک کنن .
هرچند این روزگار افرادی رو هم سنگدل کرده .
و در آخر حرفشونو مزه نمیکنن چون وقت ندارن چون میگن حرفه دیگ
میگذره میره اما نمیدونن یه حرف سازنده یک روزه برای اون شخص .
- اِلا، چاره ای هم هست ؟
+من خودمم هنوز نمیدونم،
نمیدونم تو چه باتلاقی گیر کردم که بتونم خودمو نجات بدم
البته معمولا وقتی کسی تو باتلاق گیر میکنه به کمک دیگری میتونه نجات پیدا کنه .
نمیدونم
آخرِ تموم حرفامون اینه که میگذره
اینم میگذره....
¤☆¤☆¤☆¤☆¤☆¤☆¤☆¤☆¤☆¤
پ.ن: یه وقتا خود اِلا هم نمیدونه باید چیکار کنه. یه وقتا خودشم نمیدونه چقد ناراحته و حتی یه وقتا خود اِلا حرف برای گفتن حالش نداره،همشو با یه نمیدونم خلاصه میکنه...
