شعر.

در پی اندیشه اش زخم ها زد روزگار .

در پی درمانم از او ، درد ها زد روزگار.

در پی چشمش که رفتم ، بست بر من هر دری.

در پی بستن درها پروای غم زد ، روزگار.

در پی مستی از آن ویرانه ها رفتم ولی، بعد از او بر چشم هایم اندوه ها زد روزگار.

حنانه شجاعی .