سلام من از کجا شروع کنم نمیدونم اما از خودم خسته شدم تو جمعیت و گردهمایی ها همیشه ساکت جواب یه سوالم بدونم جواب نمی دم گاهی باید یه بسته اسکناس چند بار بشمرم انگاری جایی که باید تمرکز کنم تمرکزم از دست میدم و اگر کسی با من در حال حرف زدن باشه همون اوایل صحبتش ذهنم جایی دگ میره با خودم می گم بهش فکر کن و ذهنم فقط ادا دربیار که مثلا داری گوش میدی خیلی از دروغارو تشخیص میدم نمیدونم آسپرگر هست یا نه اما من اصلا حس بویایی ندارم و به نور کم هم علاقه دارم و تنهایی دوست دارم کتاب بخونم تو مهمونیا همیشه یه جا ساکت نشستم و دوست ندارم اینجوری باشه تو تنهایی بازدهیم بیشتر میشه و اهل تنها خوش بودنم و هیچ وقت نفهمیدم این آدما چطوری عاشق میشن واقعا انگار هیچکدوم از اینارو من بلد نیستم