ویرگول
ورودثبت نام
مسعود تکش
مسعود تکشمیتونیم حال آدم ها رو خوب کنیم،تا حالمون خوب بشه
مسعود تکش
مسعود تکش
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

گذشته چراغ راه آینده

مسعود تکش
مسعود تکش

غریب و قریب.هر دو را تجربه کرده ام.اولی را یه کم بیشتر.گذشته ای سراسر تلاش،سراسر کوشش.پیوسته مرمّت می کردم  دیوار دل تَرَک خورده ام را،پیش از آنکه فرو بریزد،در پٍی آن بودم که پٍی خود را همچنان سخت نگهدارم قبل از آنکه سست شود.پیوسته روفو می کردم، چاک زانو ،چاک دل.قبل از آنکه چاک چاک شود.خودم معمار  می شدم ،مرمت می کردم،وصله می زدم.احساس می کردم حضورم حال دنیا را گرفته.گوشم گورستانی از نوازش های عاشقانه،گورستانی از دوستت دارم ها و...بود.لرزیدم،لرزیدم از باد،از طوفان.لرزیدن را آموختم،اما شکستن را نه.روزگارهای دلتنگی،روزگارهای اندوه،همگی را شستم. گاهی با آب دیده،گاهی با آب دیدار.
فهمیدم که زندگی قاعده ای دارد،نا اُمید نشدم،قاعده را پاس داشتم.یه وقت هایی عقب افتادم ،عقب افتادم از خودم،اما از خودم دور نشدم،متنفر نشدم،به خودم بالیدم.
آنگاه چنگ انداختم به صورت عشق،زندگی،خوشبختی و ...
اکنون چهل و اَندی می گذرد از اولین سپیده دم مهر ماه پنجاه و هشت.در تمام این سالها بدنبال چاره ای می گشتم برای جبران خیلی چیزها،تا لا اقل یه ذره از خجالت خود،درآیم.برای من عیدها بسیار بودند در طول این سالیان.در گذر از هر سختی،در گذر از هر رنجی،که با شفقت و شرافت می گذشتم بی هیچ بهاری برایم عید بود.جشن می گرفتم،بی سر و صدا.
اکنون دویدن را خوب بَلدم اما آهسته می روم،چون می دانم همه چیز به هنگام است،قشنگ سر جای خود.
مِنّت خدای را، عزٌ و جلّ، که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نَفَسی که فرو می رود مُمِدّ حیات است و چون بر می آید مُفرّحِ ذات. پس در هر نَفَسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب

۰
۰
مسعود تکش
مسعود تکش
میتونیم حال آدم ها رو خوب کنیم،تا حالمون خوب بشه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید