روز نهم ماه محرم که معروف به تاسوعا است و به شب عاشورا پیوند خورده است، آخرین روزى بود که امام حسین(ع) و یارانش شبانگاه آن را درک کرده بودند. بدین جهت در نزد مسلمانان و محبان اهل بیت(ع) از اهمیت بالایى برخوردار است. شیعیان این روز را منتسب به عباس بن علی نیز میدانند، و این روز را بسان روز عاشورا گرامی داشته و در آن به سوگواری میپردازند.تاسوعا بزرگداشت شهادت اسوه ایثار و ادب و دلاوری و وفا و حقگذاری عباس بن علی(ع) است و با گذشت بیش از هزار و سیصد سال، هنوز تاریخ، روشن از کرامتهای اوست و نام او با وفا و ادب و مردانگی همراه است.حضرت ابا الفضل علیه السلام با لبی تشنه و جگری سوخته، پا به فرات گذاشتند، امّا جوانمردی و وفایش نگذاشت که ایشان آب بنوشد و امام و اهل بیت(ع) و کودکان تشنه کام باشند. لب تشنه از فرات بیرون آمد تا آب را به کودکان برساند.خود از آب ننوشید و فرات را تشنه لبهای خویش نهاد و برگشت و دستِ عطش فرات، دیگر هرگز به دامن وفای عباس نرسید.