شب یلدای امسال را شاید بتوان از عجیب و غریب ترین یلدا های همه عمرمان به حساب بیاوریم. در روزگار #روایتگر باش روایت امشب خیلی خاص و تکرار ناشدنی است.
وای که چه عزیزان و چه دردانه هائی را در این یکسال لعنتی از دست دادیم.
دیگر ارتباطات هم معنا و رنگ دیگری دارد.
روزگاری با هم بودن و کنار یکدیگر بودن لذتی داشت وصف ناشدنی و نشانه برحسته ای بود از مهربان بودن و دوست داشتن.
خنده دار این شده که الان اگر کسی رو دوست داری باید ازش دور بشی و فاصله لعنتی اجتماعی رو بطور کامل رعایت کنی!
لعنت بر این ویروس مرگ آفرین که فاصله ها را صدچندان کرد و انسان ها را از همدیگر گریزان.
و یلدای امسال را در تنهایی و غربت خویش ارج می نهیم.
آری امسال طوللنی ترین شب تنها بودن و بلندترین شب تلخ وحشت کرونایی مان است.
امشب یک دقیقه بیشتر از،همیشه تو را ندارم و تنهایم.?
امشب گرچه یک دقیقه بیشترست اما بیشترین و وسیع ترین تنهایی تلخ بی،تو بودن را می گذرانم.
لعنت بر کرونا....