خب نمی دونم دقیقا باید از کجا شروع کنم ولی خب باید بگم اتفاق خاصی پیش نیامده، همه چی رو روال داره پیش میره.
هنوزم هر روز می بینمش، هنوزم بهش سلام می کنم و چون دید هیچ گاردی نسبت بهش ندارم و میشه گفت شاید از اون حس بد از غریبه غریبه تر به یه حس غریبه خالی تبدیل شد و خودم می خواستم اینطوری باشه که اذیت نشم، می دونید هنوز نفهمیدم آدم منطقی یا احساسی هستم صد درصدی وجود نداره همه چی به اون موضوع مربوط میشه، اولش شاید با منطق نمی تونستم خودمو قانع کنم آخرش می رسیدم به اینکه نه دوسش دارم یا نه کلی خاطره خوب داریم، ولی متوجه موضوعی شدم که شاید تونست خیلی خوب دلمو آروم کنه یا بهتره بگم منطقم اونقدری قوی بود که دیگه حرفی نمونه.
اون دوست عزیز شاید به دلایلی کمی بیشتر کمی خودشیفته بود و اینو متوجه شدم و با کمی پیگیری فهمیدم همه احساساتی که در بازه بودن با ایشون تجربه کردم مطابقت داره.
تو همین پست یه سری از تجربیات خودم رو میگم
بیینید نه می خوام قضاوت کنم نه می خوام بگم دوست داشتنش الکی بود ... ولی آدمای خودشیفته خیلی خودخواه هستن، و چیزی که فهمیدم اینکه این دست افراد اولش گول زننده هستن اولش هم نه تا زمانی که شما اونا رو به ستوه نیارید، و من این کارو کردم و میشه گفت وقتی اونا رو به ستوه میارید واقعیت همه چی براتون روشن میشه.
اصلا به اینا کاری ندارم
یه جمله منو به زندگی برگردوند و باعث شد هم خودم رو ببخشم هم دیگه استرس نداشته باشم
با نبود اون این من واقعی تره
بزارید یکم بازش کنم: گاهی رابطه با یه سری افراد شما رو از خودتون دور میکنه و شما تا به بدترین درجه نرسید توانایی اینو دارید که هر سری و هر دفعه خودتون رو توجیه کنید که نه اینطوری نیست نه اشکال نداره و ...
ولی بعد از اتمام رابطه احساس آزادی به شما بر گردونده میشه که اون موقع توسط اون فرد ازتون ربوده شده بود.
آقا من خودمو به خاطر دوست داشتن این فرد بخشیدم، خودمو بخشیدم چون اون موقع فکر می کردم شادم، چون اون موقع با همه بدیا لحظات خوبی رو تجربه کردم.
ببین رفیق اول و آخر دل داریم دلمون تنگ میشه آره با همه این منطق ها دلمون برای خود اون زمانمون تنگ میشه ولی وقتی بفهمید برگشت به این رابطه صدمه به خودتونه دیگه بیخیال میشی، اگه به خاطر غرور بر نمی گرید از من به شما نصیحت اگر که با طرف اوکی بودید اخلاقی و همه چی و فقط سر غرور و لج بازی جدا شدید برگشت بهش صدمه بهتون نمی زنه هیچ صدمه ای، غرورت رو زیر پا می زاری ولی به یه درجه بیشتر از دوست داشتن فرد مورد نظرت میرسی، ولی خب خودتون می دونید مورد من بحث غرور نیست.
پس فردا میشه یک هفته که من با آدمی که هر روز حرف میزدم دیگه حرف نمی زنم، دلتون تنگ میشه، فکرتون درگیر میشه ولی وقتی نگاه می کنید دیگه هیچ احساسی نمونده دیگه هیچ اعتمادی نمونده، فقط یه مشت خاطره مونده:)) ولی رفیق عادت می کنی خب؟! می دونم سخته ولی عادی میشه همه چی عادی میشه نبودن یه آدم عادی میشه، اگر که نبود اون آدم باعث بشه تو تبدیل به من بهتری بشی قطعا ارزش داره، هیچ وقت هیچ وقت به خاطر حس دوست داشتن یا حتی فراتر تاکید می کنم هیچ وقت ( حتی شبا که می دونم سخت تر میشه :) به رابطه ای که غلط بوده بر نگردید، به رابطه ای که خودتو گم کردید رابطه ای که باعث میشه از خودتون فاصله بگیرید، بر نگردید، هیچ وقت به آدمی که یه بار بهتون ضربه زده بر نگردید چون باز هم این کارو میکنه، شک نکن اینو همه فهمیدیم همه :)
شاید آخرین نوشته ای باشه که پیرامون این موضوع بود، تونستم به زندگی بر گردم تونستم دوباره منی رو که تمام این مدت فراموش کرده بودم پیدا کنم و شاید یه زمان هایی دلم واقعا تنگ بشه طوری که فکر برگشت به سرم بزنه اما یادت باشه یه اشتباه رو دو بار تکرار نمی کنن !!
