تولد چه روزیه خب معلومه دیگه روزی که به دنیا اومدیم وجودمون پا گذاشت تو یه دنیای جدید یه دنیای متفاوت از دنیای قبلی قلبمون روحمون وجودمون وارد دنیای آدما شد همون لحظه قلب پدر و مادرمونو تسخیر کردیم فکرشون، دغدغون شدیم بعد یکم بزرگ تر شدیم دیدیم عه فقط مامان و بابا نیستن یه سری آدم دیگه هم هستن ما هم رفتیم و با اون صدای مظلوم و قلب پاک گفتیم با من دوست میشی؟ خندیدیم شاد بودیم احساساتون شد تغییر می کرد یه لحظه قلبمون می شکست دوباره درست میشد یه دقیقه اشک می ریختیم دوباره همه چی حل میشد و ما از ته دل می خندیدیم بازم گذشت رفتیم مدرسه دیدیم که آره اینجا هم فرق داره حاشیه هاش بیشتره دوست شدن ها سخت تره قهرا طولانی تره دل شکستنا واقعی تره اما اینم گذشت باز بزرگ تر شدیم فهمیدم نه دوست داشتن انقدرا هم الکی نیست! ریشه دوست داشتن اعتماده بعد فهمیدیم نه نمیشه به هر کسی اعتماد کرد گشتیم دیدیم دیگه طرفو دوست داریم چه کنیم کل قلبمو دادیمو و وابسته شدیم گذشت گذشت همون بهمون ثابت کرد نه نمیشه اعتماد کرد قلبمون جدی تر شکست زخمی شد زخمشم خوب شدا اما جاش همیشه موند ... بعد دیدیم که همه چی انقدرا هم الکی و فانتزی پیش نمیره جدی جدی چند تا گزینه گذاشتن و ما با اونا آینده خودمونو انتخاب می کنیم یکم بعدش همه چی شلوغ شد همه چی قاطی شد دیدیم که عه شدیم یه آدم افسرده حالا با همین افسردگی باید برای آینده تلاش کنیم با مشکلات کنار بیایم به آدما خودمونو ثابت کنیم و هی توضیح بدیم اینجوری نیست و ... :)
یکم دیگه گذشت گفتیم آقا اصلا بیخیال حرف مردم بیخیال همه چی بزار خودم باشم بعد دیدیم که همه هم مارو دوست ندارن که نمیشه به کسی اعتماد کرد پس گفتیم یه نقاب می زنیم و تو تنهایی خودمونو غرق می کنیم، قلبمونو سنگ کردیم و دیگه خودمونو توضیح ندادیم و گفتیم باشه شما درست میگی اصلا ... اینم گذشت بعد چند سال یه نگاهی به عقب کردیم و گفتیم کی شدم این آدم مغرور بی احساس شبا هم دلمون تنگ شد برای قبلنامون اما بعد پاک کردن اشکامون گفتیم من قوی ام به هیچکس احتیاج ندارم :)
بعد دیدیم داریم دق می کنیم گفتیم پناه ببریم به آهنگای رپ و هر چی خوندن و ما هی یاد خودمونو و آدمای زندگیمون افتادیم :)
یاد گرفتیم باور نکنیم
یاد گرفتیم اعتماد نکنیم
یاد گرفتیم مغرور باشیم
یاد گرفتیم خودخواه باشیم
یاد گرفتیم سرد باشیم
به قول یاس تا خندیدم سریع دستمو گاز گرفتم
یاد گرفتیم بد باشیم
یاد گرفتیم بشیم مثل همونایی که ازشون متنفر بودیم
و ما در شبی مردیم و فردا همان شب دوباره نفس کشیدیم دوباره خندیدیم اما روحمان مرد
جدیدا همه بهم میگن خیلی بی ذوقی! فقط یادمه قبلا اینجوری نبودم همین :)
و در آخر یاد گرفتیم همه چی عوض شده گفتیم « خودتو جمع و جور کن دیگه » دنیای الان با رویای بچگی فرق داره پس به همین الانت عادت کن :)
و در آخر یاد گرفتیم تحمل کنیم صبر کنیم اما بدون امید
اما یاد گرفتیم هنوزم هستن آدمایی که ما رو هم دوست داشته باشن هنوزم حسای واقعی هست ...
بیا قول بده از این به بعد تولد هر کی رو تبریک گفتی فقط برای ناراحت نشدنش و اینا نباشه اگه بهش گفتی تولدت مبارک یعنی بهش گفتی مرسی که به دنیا اومدی بهش گفتی وجودت مهمه
عمیقا آرزو می کنم هیچ انسانی در روز تولد خودش از وجود داشتنش پشیمون نشه
تولد چه روزیه خب معلومه دیگه روزی که به دنیا اومدیم وجودمون پا گذاشت تو یه دنیای جدید یه دنیای متفاوت از دنیای قبلی قلبمون روحمون وجودمون وارد دنیای آدما شد همون لحظه قلب پدر و مادرمونو تسخیر کردیم فکرشون، دغدغون شدیم بعد یکم بزرگ تر شدیم دیدیم عه فقط مامان و بابا نیستن یه سری آدم دیگه هم هستن ما هم رفتیم و با اون صدای مظلوم و قلب پاک گفتیم با من دوست میشی؟ خندیدیم شاد بودیم احساساتون شد تغییر می کرد یه لحظه قلبمون می شکست دوباره درست میشد یه دقیقه اشک می ریختیم دوباره همه چی حل میشد و ما از ته دل می خندیدیم بازم گذشت رفتیم مدرسه دیدیم که آره اینجا هم فرق داره حاشیه هاش بیشتره دوست شدن ها سخت تره قهرا طولانی تره دل شکستنا واقعی تره اما اینم گذشت باز بزرگ تر شدیم فهمیدم نه دوست داشتن انقدرا هم الکی نیست! ریشه دوست داشتن اعتماده بعد فهمیدیم نه نمیشه به هر کسی اعتماد کرد گشتیم دیدیم دیگه طرفو دوست داریم چه کنیم کل قلبمو دادیمو و وابسته شدیم گذشت گذشت همون بهمون ثابت کرد نه نمیشه اعتماد کرد قلبمون جدی تر شکست زخمی شد زخمشم خوب شدا اما جاش همیشه موند ... بعد دیدیم که همه چی انقدرا هم الکی و فانتزی پیش نمیره جدی جدی چند تا گزینه گذاشتن و ما با اونا آینده خودمونو انتخاب می کنیم یکم بعدش همه چی شلوغ شد همه چی قاطی شد دیدیم که عه شدیم یه آدم افسرده حالا با همین افسردگی باید برای آینده تلاش کنیم با مشکلات کنار بیایم به آدما خودمونو ثابت کنیم و هی توضیح بدیم اینجوری نیست و ... :)
یکم دیگه گذشت گفتیم آقا اصلا بیخیال حرف مردم بیخیال همه چی بزار خودم باشم بعد دیدیم که همه هم مارو دوست ندارن که نمیشه به کسی اعتماد کرد پس گفتیم یه نقاب می زنیم و تو تنهایی خودمونو غرق می کنیم، قلبمونو سنگ کردیم و دیگه خودمونو توضیح ندادیم و گفتیم باشه شما درست میگی اصلا ... اینم گذشت بعد چند سال یه نگاهی به عقب کردیم و گفتیم کی شدم این آدم مغرور بی احساس شبا هم دلمون تنگ شد برای قبلنامون اما بعد پاک کردن اشکامون گفتیم من قوی ام به هیچکس احتیاج ندارم :)
بعد دیدیم داریم دق می کنیم گفتیم پناه ببریم به آهنگای رپ و هر چی خوندن و ما هی یاد خودمونو و آدمای زندگیمون افتادیم :)
یاد گرفتیم باور نکنیم
یاد گرفتیم اعتماد نکنیم
یاد گرفتیم مغرور باشیم
یاد گرفتیم خودخواه باشیم
یاد گرفتیم سرد باشیم
به قول یاس تا خندیدم سریع دستمو گاز گرفتم
یاد گرفتیم بد باشیم
یاد گرفتیم بشیم مثل همونایی که ازشون متنفر بودیم
و ما در شبی مردیم و فردا همان شب دوباره نفس کشیدیم دوباره خندیدیم اما روحمان مرد
جدیدا همه بهم میگن خیلی بی ذوقی! فقط یادمه قبلا اینجوری نبودم همین :)
و در آخر یاد گرفتیم همه چی عوض شده گفتیم « خودتو جمع و جور کن دیگه » دنیای الان با رویای بچگی فرق داره پس به همین الانت عادت کن :)
و در آخر یاد گرفتیم تحمل کنیم صبر کنیم اما بدون امید
اما یاد گرفتیم هنوزم هستن آدمایی که ما رو هم دوست داشته باشن هنوزم حسای واقعی هست ...
بیا قول بده از این به بعد تولد هر کی رو تبریک گفتی فقط برای ناراحت نشدنش و اینا نباشه اگه بهش گفتی تولدت مبارک یعنی بهش گفتی مرسی که به دنیا اومدی بهش گفتی وجودت مهمه
عمیقا آرزو می کنم هیچ انسانی در روز تولد خودش از وجود داشتنش پشیمون نشه
