امروز اومد ( همون شخص، به دلایلی هر روز می بینمش و دست من نیست این موضوع ) یه عکس از بچگیمو یادگاری برده بود که برش گردوند راستش منم یه عکس ازش دارم اما بهش ندادم حتی دو تا انگشتر ازش دارم بازم بهش ندادم، می دونی یه چیزی رو فهمیدم درسته یکم اوکی نیستم که طبیعیه اوکی میشم عادت می کنم اون تقریبا برام تموم شدست و درگیری ذهنی من دو تا دلیل بیشتر نداره یکی اینکه کلا overthinkدارم و دیگری اینکه چند روز اول طبیعیه، ولی اون نه هنوز براش تموم نشدم، از چشماش معلومه از رفتاراش همه معلومه، من از اون دسته آدمام که وقتی با یکی کات می کنم ولی همچنان دوسش دارم اصلا نمی تونم بهش نگاه کنم یعنی حاضرم به دیوار زل بزنم و نگاه طرف نکنم ولی این سری اونجوری نیست این سری راحت می تونم بهش نگاه کنم، از گذشته پشیمون نیستم دوره خوشی رو با هم داشتیم خیلی تجربه های جدید داشتم، حتی عکسا رو که می بینم میگم یادش بخیر خوش گذشت و ... ولی اون نه، اون هنوز کنار نیومده، نمی تونه بهم نگاه کنه، یه چیزی رو خوب می دونم نه به برگردوندن یادگاری نه بلاک و ... آدما همدیگرو تو قلبشون می کشن اینا فقط تجملات اضافی جهت اینکه خودمونو راضی کنیم که اره طرف دیگه مهم نیست یه جور گول زدنه، من هیچی رو پس ندادم هر چی بود هر بدی کرد یه روزی همین آدم بهترین بود برام پس بهش احترام می زارم به خاطراتمون به حس دوست داشتن اون موقع به همه چیز. امروز یکی بهم گفت ببین تقصیر تو هم نبود خیلی گذشته رو می کوبوند تو صورتت خیلی و با حالت خاصی این جمله رو گفت.
با دیدن عکسای دو نفره قبلا لبخند می زنم، بینید همیشه قرار نیست بغض کنید که :)
آقا بیخیال
ولی به جز همه اینا فکر کردن به یه چیزی خنده رو لبم میاره:
امروز برگشتم سمت میز آخر کلاس و سوالی پرسیدم از یکی بعد گفت ماسکتو بده پایین صدات رو نمی شنوم، وقتی ماسکو دادم پایین کلا سوال منو یادش رفت و زل زده بود بهم میگفت وایی چه چهره کیوتی داری چقدر بیبی فیس و باحالی :)
حقیقتا اگه می تونید به آدمای اطرافتون وایب خوب بدید، شاید ساده باشه ولی بین اون همه درد حال خوب کنه
امروز بین موهام یه مو سفید اون گوشه چشمک می زد :) چرا احساس می کنم پیر شدم؟ :) مامان میگه: زیاد فکر و خیال می کنی :)
