یک سال از پایان جنگ تحمیلی عراق، یا شاید بهتر بگویم دنیا علیه جمهوری اسلامی ایران گذشته است، هزاران جوان در مسیر حفظ آرمانها شهید شدهاند. اما گروهی که با شوق جهاد و شهادت پا در عرصه نبرد با دشمن میگذاشتند، اکنون ناامید از بستهشدن باب جهاد در راه خدا، در گوشهای از جامعه مشغول روزمرگی شدهاند، تا جایی که ممکن بود آرمانهای انقلاب اسلامی که از سال 42، بسیار مردمانی برای تحققش تلاش کرده بودند، به دست فراموشی سپرده شود یا اینکه از مسیر خود منحرف گردد. اما امام خمینی (ره) در تاریخ 2 آذر سال 67 با صدور پیام تشکیل بسیج دانشجو و طلبه فصل جدیدی را به روی جامعه اسلامی باز کردند. امام خمینی (ره) نشان دادند همانطور که در زمان دفاع مقدس، جوانان با اسلحههای خود در خط مقدم مبارزه برای نمایش قدرت ایران بودند، اکنون، باز همین دانشجویان و جوانان هستند که وظیفه دارند با به دست گرفتن قلمهای خود، بار سنگین حفظ و پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی را به دوش کشند تا آن را تحویل نسل بعدی، یعنی گام دومیهای انقلاب اسلامی دهند.
آری، اکنون وارد گام دومی شدیم که بارش بر دوش ما جوانان دانشجو قرار گرفته است. ما گام دومیهایی هستیم که باید بسیج شویم برای تحقق اهدافی که برای آن قیام کردیم، تا بتوانیم به آرمانهایمان از قبیل عدالت و استقلال و ... یا به طور مختصر بگویم، جمهوری اسلامی دست یابیم. بسیجی بودن را به داشتن یک کارت خاص یا تشکیل پرونده در فلان پایگاه معنا نمیکنیم. بسیجی بودن روحیه میخواهد، روحیهای که امام خمینی (ره) آن را برای ما مشخص کرده است: «مملکتی که با استکبار و پولپرستی و تحجرگرایی و مقدسمآبی مخالف است، همه افرادش باید بسیجی باشند.»
اینگونه است، بسیجی بودن بر پایه فطرتی سنجیده میشود که در مقابل زورگویی زورگویان و در مقابل کارشکنی انقلابینماها سکوت نمیکند و هرجا ببیند که حقی از مظلومی ضایع میگردد، فریاد دادخواهی برمیآورد تا بتواند حق مظلوم را از ظالم بستاند. کیست که از ظلم و فساد و تبعیض خوشش بیاید؟
ما بسیج و بسیجی را تعریف کردیم آنگونه که هست، اما گاهی اوقات باید جوری تعریف کنیم آنگونه که نیست؛ بسیج سازمانی نیست که از فعالیت خود منفعتی مادی به دست آورد، بلکه بسیج همین قشرهای مردمی هستند که برای رسیدن به آرمانهای خود متشکل شدند. بسیج به طیف و جناح خاصی وابسته نیست تا این شود غل و زنجیری بر زبانش، که او را به محافظهکاری در برابر شخص یا جناحی خاص بکشاند. بسیجی منفعل نیست تا در برابر خطرهایی که آرمانهای انقلاب را مورد حمله قرار میدهند سکوت اختیار کند.
اگر میخواهیم در یک جمله خود را تعریف کنیم باید متوسل شویم به شهید بهشتی که میفرماید: «دانشجو مؤذن جامعه است، اگر خواب بماند نماز امت قضا میشود.»
اکنون ادامه مسیر در دستان ماست، میتوانیم گوشهای به تماشا بنشیم و یا میتوانیم در وسط میدان به مبارزه بپردازیم، انتخاب با خود ماست!
مهدی اصابتی