
نگاه لیدرن چیزی را جستجو میکند.یون با شک میپرسد: میخواید که ما...درمقابلش...به شورشی ها، بپیوندیم؟
برای لحظه ای نفسم درنمیآید وهوا سنگین میشود.
با لبخند لیدرن تمام پاسخ های احتمالی اش در سرم باهم قاطی میشوند.
چشمان خاکستری رهبر شورشی ها، ما را میکاود ونگاه تیزش قلبم را سوراخ میکند.
_نه...
چشمانم ثابت میمانند.
_احتمالا شماشهروند این شهرحساب نمیشید.درسته، شاید توی این شهرمتولد شده باشید، اما احتمالا اسمتون توی لیست شهروندان قرارنگرفته.چون احتمالا توی دومنطقه فقیرنشین متولد شده باشید.
نمیفهمم:اما بازهم اگه توی این دومنطقه بدنیا اومده باشیم، بازهم شهروند همین شهریم.مگه چه فرقی با آدمای دیگه داریم؟
الوی توضیح میدهد:توی این چند سال اخیر، شورش هابیشترتوی همین دومنطقه صورت گرفته.این حکومت هم برپایه ثروت وموقعیت اجتماعیه.بنابرین اسم اشخاصی که توی کاینل وآرما متولد میشن روثبت نمیکنن تا اجازه دسترسی به بعضی ازخدمات روبهشون ندن.
لوسی نگاه عجیبی به او میاندازد:اما شماها هم اینجایید.گفتید بیشترافرادتون همینجا متولد شدن.
لیدرن می خندد:فکرکردی برای چی این لباس هارو میپوشیم؟پیدا کردن اسم شورشی ها برای حکومت کاری نداره.گرفتن شون سخته.ما توی سایه ها حرکت میکنیم. چشمان حکومت روی مناطق ثروتمند تیزه.
یون میگوید:اما اگه ماتوی مناطق ثروتمند بدنیا اومده باشیم چی؟
لیدرن میگوید:نه، فکرنمیکنم.دلایل زیادی هست که این دوتا رو از هم جدا میکنه.به مرور زمان میفهمید که حکومت، چیزی بیشتر از تصور شماست.به چندین دلیل.
این رابا لحن عجیبی میگوید.این سوال درسرم میچرخد.
گریمون جای خطرناکی است؟
شاید واقعا باشد؟هنوزهم فکرآن شب ناپدید شدن رابین وحرف هایی که بین فلورلانس ومسئوول خوابگاه ردوبدل شد، درسرم است.
ناگهان بدون آنکه فکرکنم، میپرسم:درباره گریمون چی میدونید؟
میگوید:خیلی کنجکاوی.بهتون بگم اعتماد کردن توی این دوره به کسی آسون نیست.فقط روی حساب کمک شما میتونم جبرانش کنم...اونجا مکان قدیمی وکمی...بدنام هست.اونطورکه من شنیدم، بچه های زیادی اونجا پس ازرسیدن به سن قانونی، ناپدید میشن.
حکومت هم هیچوقت کاری نمیکنه.اون قدرت رومیخواد واهمیتی که مردم فقیرنمیده.بخاطرهمین شورش میشه.اما سرکوب کردنش برای حکومت کاری نداره.گریمون روهم حکومت ساخته و واضحه که درازای کمک هاش به اونجا، چیزی میخواد.اما این مخفی مونده.
درحالی که می نشیند میگوید:فکرکنم کافیه.بهتره شماهم استراحت کنید.راه طولانی تا پیدا کردن خانواده تون درپیش دارید.
سوکه میگوید:نگفتید درمقابلش، ازمون چی میخواید؟
لبخندی می زند که باعث میشود درمعده ام آشوب به پا شود:ساده نیست.اما شدنیه.فقط یکمی زمان میخواد.
آشوب طول میکشه تا دامن حکومت رو بگیره...
نمیشم اگه غیرمنطقیه هم حتماا بگو