از میرزاخان تا خان میرزانامها، تنها کلمات نیستند؛ آنها زنجیرههایی هستند که نسلها را به هم متصل میکنند.برای درکِ بزرگیِ این دو مرد، باید به عقب، به ریشههای این نامها سفر کرد.این داستان، روایتِ جریانی است که از یک نام آغاز شد و در جغرافیا ماندگار گشت همه چیز از «میرزاخان» آغاز شد؛ نیایِ بزرگ و بنیانگذار.فرزند او،«صیدمرادخان»، نامِ پدر را با خود یدک کشید.و در نسل بعد، مرتضیقلیخان اسم پسر خود را همانند اسم پدرش (صیدمراد)برگزید و صید مراد فرزند مرتضی قلی خان. صاحب۶ فرزند پسر شد و نام فرزندان خود را همانند اجدادش برگزید تا نامِ اجداد همواره تکرار و احیا شود.این تکرارِ نامها، تصادفی نبود؛ یک انتخابِ آگاهانه برای حفظِ هویت و یادکردِ بزرگان بود. و نتیجهی این پیوستگیِ نامها را امروز در نامِ شهرِ ما، یعنی «خانمیرزا» میبینیم؛ ترکیبی از عنوانِ خانیِ این نسل و نامِ آن جدِ بزرگ، میرزاخان.این عکس، تنها تصویری از سه نسل نیست؛ این تصویری از استمرار، احترام به ریشه و زنده نگه داشتنِ تاریخ در نامِ فرزندان و نامِ دیار است.یادِ میرزاخان، صیدمرادخان و این دو بزرگوار مرتضی قلی خان و محمد قلی خان، که نامشان در تاریخ و خاکِ ما جاری است، زنده باد
در این قاب، دو ستونِ خاندان «احسانی راکی» را میبینید: مرتضیقلیخان و محمدقلیخان، از اهالی روستای «برجویی»
درسمت راست محمد قلی خان و سمت چپ مرتضی قلی خان احسانی راکی را مشاهده میکنید.این دوبزرگ مرد به عنوان دوتن از مبارزان مشروطه و از همراهان سردار اسعد بختیاری در فتح تهران واصفهان، سهمی در تاریخ کشورمان ایفا کردند. در دورانه محمد علی شاه قاجار، در چنین روزهایی، غیرت و دلاوری قوای بختیاری بود که راه را برای پایان استبداد و فرار محمدعلیشاه قاجار هموار کرد. یاد و نامشان برای همیشه در تاریخ این مرز و بوم جاودان باد.