ویرگول
ورودثبت نام
زینب
زینب
زینب
زینب
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

برای غربت نمناک خاک

آرام بگیر دلبرکم. دمی بنشین و نظاره کن کوچ پرستو ها را.

و بشنو این طنین رعدآسای طبیعت را، که زمستان نزدیک است.

آرام بگیر عزیزکم. در این خاکِ غربت خیز، آشنا بودن خرق عادت است.

در زمانه ای که آواز قناری در حصر و بانگ تیشه در صنعت است، تو آسوده بخواب.

گم شو در توهم شک، در مردابِ تردید. شاید که در پس این خواب زمستانی، بهار زیبایی ها در انتظارمان باشد. و چونانکه برنخواستیم، دوشادوش خفتگانِ اسیر در گور به آهنگ پایکوبی گوش میسپاریم. باشد که در عصر بیداری ها، در عصری که روح آزادی و اعتماد بر آن حکم فرماست، دیداری تازه کنیم.

۳
۰
زینب
زینب
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید