ویرگول
ورودثبت نام
نیلوفر
نیلوفر
نیلوفر
نیلوفر
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

بذار روراست بگم؛ آنلاین‌شاپ داشتن اون‌چیزی نیست که از بیرون به نظر می‌رسه

یادته اولش چقدر ذوق داشتی؟ محصولت رو دوست داشتی، چند تا عکس قشنگ گرفتی، پیج یا سایت رو راه انداختی و با خودت گفتی «خب، حالا سفارش‌ها می‌ریزه». چند تا فروش اول هم اومد، بیشترش از آشناها، و حس کردی روی ریلی. بعد یهو همه‌جا ساکت شد.

از همین‌جاست که هیچ‌کس بهت نمی‌گه چی در انتظارته. بذار مثل یه دوست که خودش این راه رو رفته برات بگم:

آدم میاد تو سایت، ولی نمی‌خره. پول می‌دی برای تبلیغ، بازدیدکننده میاد، یه چرخی می‌زنه و می‌ره. و تو مونده‌ای که یعنی چی؟ قیمت زیاده؟ عکسا خوب نیستن؟ بهم اعتماد نکرده؟ آدم اشتباهی رو آوردم تو سایت؟ جواب هیچ‌کدوم رو نداری.

هر ماه جذب مشتری گرون‌تر می‌شه. همون تبلیغی که پارسال حسابی جواب می‌داد، امسال نصف بازده رو داره. رقبا اومدن، سر همون مخاطب و همون کلمه‌ها می‌جنگی، و سودت آب می‌ره.

همه‌ی کارها هم روی دوش خودته. صبح محتوا می‌سازی، ظهر جواب دایرکت می‌دی، عصر با پیک هماهنگ می‌کنی، شب به گزارش فروش نگاه می‌کنی و نمی‌فهمی چرا این هفته این‌قدر بد بود. نه تیم مارکتینگ داری، نه وقت اینکه خودت یاد بگیری.

همه‌چیزت هم بند یه کاناله. کل فروشت از اینستاگرامه و هر بار نت قطع می‌شه یا الگوریتم عوض می‌شه، دلت هری می‌ریزه. راه دومی برای رسیدن به مشتری نساختی.

مشتری یه بار می‌خره و دیگه پیداش نمی‌شه. انقدر درگیر آوردن آدم جدیدی که یادت می‌ره کسی که یه بار خریده، راحت‌ترین و ارزون‌ترین فروش بعدیته. ولی هیچ سیستمی برای برگردوندنش نداری.

تصمیم‌هات هم بیشتر از روی حسه. چون دیتایی جمع نمی‌شه، با حدس جلو می‌ری؛ کدوم محصول رو جلو بیاری، رو کدوم کمپین بیشتر خرج کنی، کجا مشتری رو داری از دست می‌دی.

آخرش هم می‌رسی به یه چرخه‌ی خسته‌کننده: کار زیاد، رشد کم، و این حس که هر ماه باید از صفر شروع کنی. اگه الان اینجایی، بدون تنها نیستی؛ تقریباً هر کسی که فروشگاه آنلاین راه انداخته از این تونل رد شده.

حالا بذار از مسیری بگم که آژانس مارکتکس کنارت می‌ذاره

کاری که مارکتکس می‌کنه این نیست که یه تبلیغ دیگه بذاره رو تبلیغای قبلیت. قرار نیست فقط یه پیمانکار دیگه باشیم که پست تحویل می‌ده. قراره فروشگاهت رو از یه «تقلای هر روزه» تبدیل کنیم به یه «سیستم فروش» که خودش کار می‌کنه. قدم به قدم هم پیش می‌ریم:

۱. اول گوش می‌دیم و نگاه می‌کنیم، بعد نسخه می‌پیچیم

داده‌های فروش، تبلیغات و رفتار کاربر تو سایت رو بیرون می‌کشیم و باهم نگاه می‌کنیم. کجا پول می‌سوزه، کدوم کانال واقعاً برات سود داره، مشتری دقیقاً کجای مسیر خرید جا می‌مونه. تا این روشن نشه، هیچ کمپین جدیدی نمی‌سازیم.

۲. مشخص می‌کنیم دقیقاً برای کی و با چه حرفی

تصمیم می‌گیریم محصول درست رو به چه کسی، با چه پیامی و رو چه بستری بفروشیم. پرسونای خریدار، پیشنهاد فروش، جایگاهت جلوی رقبا. این‌ها رو می‌ذاریم رو کاغذ که همه‌ی کارها از یه نقطه‌ی مشترک راه بیفتن، نه هر روز یه ساز.

۳. قبل از ترافیک بیشتر، مسیر خرید رو درست می‌کنیم

صفحه‌ی محصول، لندینگ، سبد خرید، پرداخت. کاری می‌کنیم همین بازدیدکننده‌های فعلی بیشتر تبدیل به خریدار بشن. این ارزون‌ترین رشدیه که یه فروشگاه می‌تونه داشته باشه و اکثراً ازش غافلن.

۴. چند تا پایه برای جذب مشتری، نه فقط یکی

جذب رو رو چند ستون می‌ذاریم که دیگه بند یه کانال نباشی: تبلیغات گوگل و جست‌وجو، اینستاگرام و تبلیغات هدفمند، سئو و محتوای ارگانیک، همکاری‌ها و اینفلوئنسر. هر کدوم با بودجه و هدف مشخص.

۵. نگه‌داشتن مشتری و خرید دوباره

یه سیستم می‌سازیم که مشتری فعلی رو نگه داره: ایمیل و پیامک خودکار، باشگاه مشتریان، پیشنهاد برای خرید دوم، برگردوندن سبدهای رهاشده. همین بخش معمولاً بیشترین سود رو با کمترین هزینه برمی‌گردونه.

۶. هر ماه یه گزارش شفاف، بدون قصه

هر ماه یه تصویر روشن داری: چقدر خرج شد، چقدر فروش اومد، هر کانال چقدر برگشت سرمایه داشت، ماه بعد کجا رو جلو ببریم و کجا رو ببندیم. تصمیم‌ها از حس میان رو عدد.

ته این مسیر چیه؟ یه فروشگاه که رشدش رو می‌تونی حدس بزنی، به یه کانال گره نخورده، و دیگه تموم بارش رو دوش تو نیست. تو برمی‌گردی سر کاری که واقعاً دوستش داری؛ خود محصول و مشتری.

سبد خریدفروشگاه آنلاینمشتریفروش
۰
۰
نیلوفر
نیلوفر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید