

نمونه دیالوگ از فیلم «رهاسازی»:
«- میدونی من اینجا چی میبینم؟ نافرمانی!
+ من باهاشون مبارزه کردم؛ کتکم زدن، شلاق زدن، منو فروختن و انداختن ته چاه! درم آوردن، دوباره کتکم زدن و من باز باهاشون مبارزه کردم. زخمیم کردن؛ گردنم رو سوزوندن، پام رو سوزوندن، استخونهای توی بدنم رو اونقدر شکوندن که شمارش از دستم دررفته!
ولی اونا هیچوقت منو نشکستن. ما درخواست آزادی نمیکنیم! منتظر نمیمونیم که آزادی دودستی بهمون تقدیم بشه؛ ما آزادی رو پس میگیریم.»
#معرفی_فیلم
#رهاسازی
داستان فیلم «رهاسازی» آنقدر دردناک است که نمیشود به صفحه خیره ماند و اشک نریخت؛ روایتی از دویدنها، شجاعت و مبارزهی مردی که جرمش، رنگ پوستش بود! همینقدر خشن و بیرحم.
ترسناکتر و دردناکتر میشود وقتی میفهمی فیلم بر اساس داستانی واقعی است. نژادپرستی موضوعیست که هنوز هم در جهان وجود دارد؛ ترسناک است وقتی میبینی و میفهمی که هنوز هم آدمهایی با چنین نگاه خشنی وجود دارند و چه تلخ که هنوز هم شاهد این بیرحمیها در دنیا هستیم.
نکتهای که در این فیلم نظرم را جلب کرد، این بود که قهرمان داستان از مبارزه ناامید نمیشود. او در ابتدا فقط برای حفظ بقا به دل خطر میرود و میجنگد تا بتواند زندگی و آزادیاش را به دست آورد؛ اما همراهانش که در مسیر مبارزه امیدشان را از دست دادند، در نهایت نه به بقا رسیدند و نه زنده ماندند. در این فیلم، «امید» و «مبارزه»، دو اصل مهم برای رسیدن به آزادی بودند.
✍الهام کریمی
کپی با ذکر منبع