یکی از اصلیترین سوالات رانندگان این است که در چه سنی بازنشسته می شوند و سازمان بیمه تامین اجتماعی، چه در زمان کار و چه در دوران بازنشستگی برای رانندگان چه مزایایی خواهد داشت؟ در این مقاله، سعی بر این است تا در مورد بازنشستگی رانندگان و همچنین مزایا و خدمات بیمه تامین اجتماعی، اطلاعاتی در اختیار آنها قرار دهیم.
خودروها، در کارخانههای خودروسازی، در سه گروه سبک، نیمهسنگین و سنگین تولید میشوند. ماشینآلات سنگین از نظر اندازه و وزن بزرگتر از دو گروه دیگر هستند که شامل انواع کامیون، گاری، وانت و غیره میباشند. لازمه این که راننده ماشینهای سنگین شوند، داشتن گواهینامه پایه یک است. از آن جایی که بسیاری از رانندگان، از طریق رانندگی با خودروهای سنگین، کسب درآمد میکنند، سازمان تامین اجتماعی با تعیین میزان پاداش بازنشستگی به آنها اجازه بازنشستگی داده است. امروزه یکی از مشکلاتی که رانندگان وسایل نقلیه سنگین با آن مواجه هستند، سن بازنشستگی رانندگان پایه یک و دریافت مستمری است. در ادامه، سعی بر این است که قوانین و نکات مربوط به بازنشستگی رانندگان وسایل نقلیه سنگین را به اختصار توضیح دهیم.

بیمه تامین اجتماعی رانندگان
در حال حاضر، کشور حدود 484 هزار راننده و 338 هزار کامیون در بخش حمل و نقل جادهای دارد. به همین دلیل میتوان گفت که گروه قابل توجهی از کارگران کشور در زمینه فعالیتهای حمل و نقل جادهای فعالیت میکنند. لذا تمام حقوق و مزایای آنها باید توسط تامین اجتماعی و سایر دستگاهها حفظ شود. در ضمن، کارفرمایان (شرکتهای باربری جادهای) نیز باید کلیه حقوق و مزایای آنها را طبق قرارداد به آنها اعطا کنند.
شغل رانندگی، علاوه بر بار مسئولیت، خطرات زیادی را نیز در بر دارد. به همین دلیل بیمه تامین اجتماعی، شغل رانندگی را تحت پوشش قرار داده و بر اساس ماده 76 قانون بیمه، سعی در تضمین کلیه حقوق مربوط به بازنشستگی رانندگان که شامل حق مستمری راننده نیز میباشد، را تضمین نموده است.
ماشینآلات سنگین به دو نوع حمل بار و مسافربری تقسیم میشود. رانندگان این خودروها میتوانند حق بیمه خود را به روشهای مختلف پرداخت کنند.
رانندگان پایه یک بدون خودروی سنگین، اغلب به عنوان راننده برای شرکتهای حمل و نقل کالا و مسافر کار میکنند. این شرکتهای حمل و نقل به عنوان اشخاص حقوقی و حقیقی فعالیت میکنند و دارای مجوز هستند. به این ترتیب طبق مقررات بیمه اجتماعی، رابطه استخدامی و کارفرمایی برقرار میشود و کارفرما که مالک وسایل نقلیه حمل و نقل سنگین است، طبق قانون مقرر در ماده 148 قانون کار و بند الف ماده 4 قانون، حق بیمه راننده را به سازمان بیمه اجتماعی پرداخت میکند. لطفا توجه داشته باشید که نام راننده باید در لیست سپرده بیمه درج شود.
مورد دیگر این است که راننده بدون ماشین سنگین، برای شخص حقیقی بدون شرکت کار کند. در این صورت به دلیل عدم وجود شرکت و کد کارگاهی، کارفرما نمیتواند حق بیمه رانندگان را پرداخت کند. در این صورت راننده باید خودش حق بیمه را پرداخت کند.
دسته دیگری از رانندگان، کسانی هستند که علاوه بر گواهینامه پایه یک رانندگی، میتوانند یکی از وسایل نقلیه سنگین را نیز خریداری کرده و رانندگی کنند. در این صورت، به دلیل این که راننده شغل آزاد دارد و به هیچ شرکتی وابسته نیست، باید حق بیمه را خودش به عنوان بیمه اجباری پرداخت کند.
همه رانندگان باید تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی باشند. یعنی شرکتها و سازمانهایی که... مشاهده ادامه مطلب...