امنیت

#پارت_دوم

#حنانه

داشتم از دور زینب رو نگاه میکردم. خیلی براش نگران بودم به هر حال هرچی نباشه خواهرمه. خواهرا که نباید حتما از یه پدر و مادر باشن. داشتم تظاهر میکردم که سرم گرم ورقه های جلومو اما واقعا اینطور نبود دلم مثل سیر سرکه داشت برای زینب می جوشید. همینطور که داشت خودشو تجهیز میکرد نگاش میکردم به معنای واقعی کلمه دیدم که جانم میرود. اماده شد که بره که یهو فرمانده عملیات جلوش سبز شد . فک کنم میخواست جلوش برای رفتن به ماموریت بگیره. خدا خدا میکردم که شاید فرمانده بتونه کاری بکنه. صحبتای اونا حدودا سه چهار دقیقه ای  طول کشید. که با کمال تعجب دیدم فرمانده هم نتونست اونو راضی کنه. عجیبه!! فرمانده مرد با جذبه و ابهتیه ولی خب مثل اینکه نتونسته بود از پس جذبه زینب بر بیاد?? اصلا همین جذبشه که منو دیوونه خودش کرده. دیدم که زینب داره میاد سمت من. با خودم گفتم اخرین شانسمم امتحان کنم بلکه شاید تونستم راضیش کنم به این عملیات نره

ادامه دارد...