کتاب آرامش، یکی از کتاب های خودیاری نوشتهی آلن دو باتن مدیر موسسهی «مدرسهی زندگی» است. همچنین این کتاب با ترجمه محمد کریمی و صدای کامبیز خلیلی منتشر شده است.
این کتاب یکی از مجموعه کتابهای «مدرسهی زندگی» با عنوان آرامش است که در 4 بخش این کتاب یعنی روابط، افراد دیگر، کار و سرچشمه های آرامش، به بررسی علل اصلی اضطراب و نگرانی و تشویش انسانها میپردازد که آرامش را از انسان صلب می کنند و زندگی را به کام او و نزدیکانش تلخ می کنند.
نویسنده به خوبی در بخش روابط توضیح داده است که چگونه داشتن انتظارات بیش از حد و نا به جا از شخص مقابل سبب از هم پاشیدن و سست شدن روابط می شود و علت این توقعات زیاد از شخص مقابل را توضیح می دهد و دیدگاه های مثبت جایگزین را برای اصلاح دیدگاه افراد در این موضوع ارائه کرده است. از دیگر نکات جذاب این بخش که نظرم را به خود جلب کرد، مقایسه کلاسیکباوری و رمانیتکباوری در بعضی از حیطههای فرهنگی و زندگی بود.
همچنین در بخش روابط توضیح داده شده است که توجه به نیات افراد دیگر در مورد کارهایی که در برابر شخص انجام میدهند، بسیار اثربخش تر و کاراتر از توجه صرف به اعمال آنهاست. یکی از مواردی که در این بخش برایم جالب بود، این بود که تنفر از خویشتن، سبب می شود تا فرد سریعا بد برداشت کند و تصور کند که شخص مقابل هدف و نقشه خاصی برای اذیت کردن وی داشته است. ممکن است علت چنین تصوراتی ریشه در کودکی فرد داشته باشد. باید به این نکته نیز توجه کرد که هنگامی که برخی افراد خودشان را خیلی قوی تر از آنچه هستند نشان میدهند، سبب می شود تا دیگران نتوانند بفهمند که وی چه قدر آسیب پذیر و شکننده است و حرف هایی را به او بزنند که فکر میکنند طاقتش را دارد اما اصلا این طور نیست.
باید در برخورد با دیگران این را در نظر گرفت که گاهی افرادی که ما را اذیت می کنند، دچار مشکلات و رنج هایی هستند که سبب چنین رفتارهایی از سوی آنها می شوند.
بریده هایی از کتاب:
" مودب بودن مانع این نیست که عصبانی یا ناراحت یا آزرده خاطر باشیم.بلکه کاری که ادب انجام می دهد این است که بیان احساس را به تاخیر بیندازد. ادب، مانع قضاوت زودهنگام میشود. مجال میدهد تا قدری زمان بگذرد و اطلاعات بیشتری نمایان شود، تا پیش از انجام هر کاری، خشم ایجاد شده قدری فروکش کند. تاخیری که ادب به بار میآورد به شما فرصت میدهد تا اصل واقعیات را دریابید. فضایی ایجاد میکند تا دلیل اصلی خشم را متوجه شوید. اگر چیزهای بیشتری میدانستید، ممکن بود این طور از کوره در نروید."
" ما عمدتا اصرار داریم که احساسمان در مورد دیگران ( و چیزهایی که فکر میکنیم در ذهنشان میگذرد) را با توجه به تجربههای خودمان بازسازی کنیم. خیلی برایمان سخت است که با آرامش و به روشنی تصور کنیم که دیگران چه بسا اصلا شبیه ما نباشند. دیگران مهارتها، ضعفها، انگیزهها و ترسهای متفاوتی دارند. گویی مغز انسان به نحوی تکامل یافته که لازم نبوده این مشکل خاص را در نظر بگیرد. گویا در عمده تاریخ بشر – برای بقای فردی و گروهی چندان نیازی نبوده که بشر در عملکردهایش این مسئله را در نظر بگیرد که افراد دیگر از نظر عملکرد ذهنی چقدر با ما تفاوت دارند."
خواندن این کتاب را به تمامی افراد از جمله کسانی که که قصد بهبود دادن و اصلاح روابطشان با دیگران را دارند، پیشنهاد میکنم.
این پست برای چالش کتابخوانی طاقچه نوشته شده است.