وقتی برای بلاگ استاد روی چند مطلب مختلف درباره رژیم کتوژنیک کار میکردم؛ از غذاهای ممنوعه و میزان کاهش وزن گرفته تا عوارض کتو و مقایسه آن با فستینگ، یک سؤال برای خودم جدیتر شد:
اگر رژیم کتو مقدار زیادی چربی دارد، برای کسی که کبد چرب دارد واقعاً مفید است یا ممکن است وضعیت کبد را بدتر کند؟
در نگاه اول شاید عجیب به نظر برسد که یک رژیم پرچرب بتواند به کاهش چربی کبد کمک کند. برای همین تصمیم گرفتم مشخصاً سراغ مطالعات و راهنماهای پزشکی مربوط به این موضوع بروم.
نتیجهای که به آن رسیدم ساده نیست که بگوییم «کتو خوب است» یا «کتو بد است». شواهد نشان میدهند رژیمهای بسیار کمکربوهیدرات میتوانند در بعضی افراد مبتلا به کبد چرب باعث کاهش وزن و کاهش چربی کبد شوند؛ اما هنوز معلوم نیست این نتیجه دقیقاً چقدر به کتوز مربوط است و چقدر حاصل کاهش کالری و وزن است.
اصطلاحی که سالها بیشتر شنیدهایم «کبد چرب غیرالکلی» یا NAFLD است. در سالهای اخیر نام جدیدی برای بخش بزرگی از این بیماری انتخاب شده است: MASLD یا بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک.
این بیماری معمولاً با عواملی مثل اضافهوزن، چاقی شکمی، مقاومت به انسولین، دیابت نوع دو و اختلال چربی خون ارتباط دارد.
به همین دلیل هم یکی از پایههای اصلی مدیریت کبد چرب، اصلاح سبک زندگی و کاهش وزن است.
کاهش حدود ۵ تا ۱۰ درصد وزن بدن میتواند با بهبود تجمع چربی در کبد و سایر شاخصهای بیماری همراه باشد و معمولاً هرچه کاهش وزن پایدارتر و بیشتر باشد، احتمال بهبود بیماری هم بیشتر میشود.
اینجاست که رژیم کتو وارد ماجرا میشود.
رژیم کتوژنیک دریافت کربوهیدرات را بهشدت کاهش میدهد و بدن را به استفاده بیشتر از چربی و کتونها برای تأمین انرژی سوق میدهد.
برای بسیاری از افراد، این تغییر در رژیم غذایی با کاهش کالری دریافتی و کاهش وزن همراه میشود. همچنین ممکن است بعضی شاخصهای متابولیک مانند تریگلیسرید و مقاومت به انسولین بهتر شوند.
این تغییرات از نظر کبد چرب اهمیت دارند؛ چون اضافهوزن و مقاومت به انسولین از عوامل مهم تجمع چربی در کبد هستند.
در یک کارآزمایی بالینی روی افراد مبتلا به کبد چرب، رژیم کمکربوهیدرات و پرچرب طی ۱۲ هفته هم وزن بدن و هم میزان چربی کبد را کاهش داد. البته رژیم ۵:۲ نیز نتیجهای نزدیک به آن داشت و از نظر کاهش چربی کبد تفاوت معنیداری میان این دو روش دیده نشد.
بنابراین اولین نکته مهم این است:
کتو میتواند به کاهش چربی کبد کمک کند، اما تنها روشی نیست که چنین اثری دارد.
اینجا پاسخ کمی پیچیدهتر است.
در بسیاری از مطالعاتی که نتایج خوبی از کتو گزارش کردهاند، افراد همزمان وزن قابل توجهی هم کم کردهاند. بنابراین جدا کردن اثر خود رژیم کتو از اثر کاهش وزن و محدودیت کالری همیشه آسان نیست.
برای مثال، در یک مطالعه روی افراد مبتلا به چاقی، رژیم بسیار کمکالری کتوژنیک طی دو ماه باعث کاهش بیشتر وزن، چربی احشایی و چربی کبد نسبت به یک رژیم کمکالری معمولی شد. اما گروه کتو وزن بسیار بیشتری هم از دست داده بود.
حتی یک مطالعه کوچک جدیدتر در سال ۲۰۲۶ نیز کاهش قابل توجه چربی کبد را با یک رژیم کتوژنیک بسیار کمانرژی گزارش کرد. با این حال تعداد شرکتکنندگان کم بود و میزان کالری دریافتی دو گروه نیز یکسان نبود؛ بنابراین از چنین مطالعهای نمیتوان نتیجه گرفت که صرفاً قرار گرفتن در کتوز عامل اصلی این تفاوت بوده است.
به زبان ساده:
ممکن است کتو ابزار مؤثری برای کاهش وزن و چربی کبد در بعضی افراد باشد، اما هنوز نمیتوانیم بگوییم کتوز بهتنهایی یک درمان اختصاصی برای کبد چرب است.
بخش مهم ماجرا اینجاست.
همه رژیمهای کتو یکسان نیستند.
یک نفر ممکن است بیشتر چربی مورد نیازش را از روغن زیتون، ماهی، مغزها، دانهها و آووکادو دریافت کند و فرد دیگری رژیمش را با حجم زیادی کره، خامه، گوشتهای پرچرب و فرآوردههای گوشتی پر کند.
هر دو رژیم ممکن است از نظر میزان کربوهیدرات «کتو» محسوب شوند، اما از نظر کیفیت تغذیهای تفاوت زیادی دارند.
رژیمهای کتوژنیک معمولاً چربی زیادی دارند و اگر بخش بزرگی از این چربی از نوع اشباع باشد، در بعضی افراد ممکن است LDL یا همان کلسترول بد خون افزایش پیدا کند. این مسئله بهخصوص مهم است چون افراد مبتلا به کبد چرب اغلب همزمان ریسک بالاتری برای مشکلات قلبیعروقی دارند.
به همین دلیل، راهنمای اروپایی مدیریت MASLD در سال ۲۰۲۴ اعلام کرده است که هنوز شواهد کافی درباره اثربخشی و ایمنی رژیمهای کتوژنیک بسیار کمکربوهیدرات در افراد مبتلا به کبد چرب وجود ندارد و باید عوارض احتمالی قلبیعروقی، کلیوی و سایر پیامدها نیز در نظر گرفته شوند.
این سؤال یکی از چیزهایی بود که خود من هم هنگام بررسی موضوع داشتم.
پاسخ این است که رابطه به این سادگی نیست.
مقدار چربی موجود در رژیم تنها عامل تعیینکننده میزان چربی کبد نیست. کل کالری دریافتی، وزن بدن، مقاومت به انسولین، نوع چربی مصرفی و میزان کربوهیدرات همگی نقش دارند.
در یک مطالعه کنترلشده ششهفتهای، هم رژیم کتوژنیک کمکالری و هم رژیم کمچرب کمکالری باعث کاهش چربی کبد شدند و تفاوت قابلتوجهی میان آنها مشاهده نشد؛ حتی با وجود اینکه رژیم کتو چربی اشباع بیشتری داشت.
این نتیجه نشان میدهد که جمله ساده «چربی میخوری، پس کبدت چربتر میشود» از نظر علمی دقیق نیست.
اما از طرف دیگر، این موضوع هم به معنای بیاهمیت بودن کیفیت چربیها نیست.
با اطلاعاتی که امروز داریم، نمیتوان چنین ادعایی کرد.
راهنمای اروپایی MASLD میگوید رژیمهای کمکربوهیدرات و کمچرب در صورتی که باعث محدودیت کالری و کاهش وزن شوند، هر دو میتوانند چربی کبد را کاهش دهند.
در عین حال، رژیم مدیترانهای به دلیل اثرات مثبت آن بر سلامت متابولیک و قلبیعروقی و امکان ادامه دادن آن در بلندمدت، جایگاه مطمئنتری در توصیههای فعلی دارد.
در واقع برای کبد چرب، شاید سؤال مهمتر از «کتو یا غیرکتو؟» این باشد:
کدام الگوی غذایی میتواند برای این فرد کاهش وزن پایدار، تغذیه مناسب و سلامت متابولیک بهتری ایجاد کند؟
داشتن کبد چرب به این معنا نیست که هر فردی باید رژیم کتو را امتحان کند.
بهخصوص اگر فرد علاوه بر کبد چرب، بیماریهای زمینهای دیگری مثل دیابت، بیماری کلیوی یا بیماری پیشرفته کبد داشته باشد یا دارو مصرف کند، محدودیت شدید کربوهیدرات بهتر است بدون ارزیابی پزشک یا متخصص تغذیه شروع نشود.
از طرف دیگر، اگر فردی رژیم کتو را با هدف بهبود کبد چرب دنبال میکند، فقط عدد وزن اهمیت ندارد. بررسی مواردی مثل آنزیمهای کبدی، قند خون، تریگلیسرید و LDL نیز میتواند برای ارزیابی روند تغییرات مهم باشد.
بعد از بررسی مطالعات مختلف، اگر بخواهم نتیجه را خیلی ساده بیان کنم، این است:
رژیم کتوژنیک میتواند در بعضی افراد مبتلا به اضافهوزن و کبد چرب، با کاهش وزن و بهبود بعضی شاخصهای متابولیک باعث کاهش چربی کبد شود؛ اما هنوز شواهد کافی نداریم که آن را بهترین یا درمان اختصاصی کبد چرب بدانیم.
از طرف دیگر، «کتو» بودن یک رژیم بهتنهایی به معنای سالم بودن آن نیست. مقدار کالری، کیفیت چربیها، مقدار سبزیجات و فیبر، شرایط پزشکی فرد و مهمتر از همه امکان ادامه دادن رژیم در بلندمدت اهمیت زیادی دارند.
برای همین اگر کسی کبد چرب دارد، شاید انتخاب رژیم مناسب بیشتر از اینکه به دنبال کردن یک رژیم محبوب وابسته باشد، به پیدا کردن روشی بستگی داشته باشد که هم وزن را به شکل پایدار کاهش دهد و هم سلامت متابولیک فرد را بهتر کند.
این مطلب با هدف مرور شواهد علمی و افزایش آگاهی نوشته شده است و جایگزین تشخیص، درمان یا برنامه غذایی تجویزشده توسط پزشک یا متخصص تغذیه نیست.
EASL–EASD–EASO Clinical Practice Guidelines on the Management of MASLD، 2024
Holmer et al.، مقایسه رژیم کمکربوهیدرات پرچرب و محدودیت کالری متناوب در NAFLD، 2021
Cunha et al.، بررسی رژیم بسیار کمکالری کتوژنیک و چربی کبد، 2020
Very Low Energy Ketogenic Diet vs. Mediterranean Diet for MASLD، مطالعه پایلوت تصادفی، 2026