
نقد و بررسی انیمیشن کوکو (Coco):
" هر عملی که لذت آور باشد از جنبه اخلاقی خیر است."
سال 2017 با انتشار «کوکو» همگان میدانستند در حال تماشای انیمیشنی هستند که در تاریخ ماندگار خواهد شد. کوکو توانست بهترین انیمیشن اسکار 2017 شود. بهرهگرفتن از عنصر ماندگار موسیقی و ورود به دنیای مردگانی که زندگی پس از مرگ را با نگاه سازندگانش روایت میکند، باعث شده است این انیمیشن به اثری ماندگار تبدیل شود.
انیمیشن «کوکو» به تصمیم یک نوجوان برای نوازندهشدن علیرغم میل خانوادهاش میپردازد. این انیمیشن به خوبی اهمیت خانواده و نقش آن در حمایت از فرزندان برای رسیدن به علاقههایشان را نشان میدهد.
انیمیشن دغدغه دارد: خانواده و میراث خانوادگی که با موسیقی و سنت مکزیک عجین شده است.

یک از نکات قابل توجه در مورد این اثر آن است که، تیم سازندگان اثر به خوبی در مورد فرهنگ مکزیک و آداب و سنن این کشور تحقیق کردهاند. و در این میان از حضور هنروران و محققین مکزیکی نیز بهره بردهاند. نتیجهی این تحقیقات را به خوبی در جای جای فیلم حتی در جزئیات به ظاهر کماهمیت نیز میتوان دید. به عنوان مثال در طراحی لباسها و آرایش مو و چهرهی کاراکترها، تاثیر موتیفهای سنتی مکزیک به خوبی به چشم میخورد. کارگردان این انیمیشن، لی آنکریچ Lee Unkrich، کارگردان انیمیشن داستان اسباب بازی ۳ ، از کهنه سربازان ارتش جان لستر در استودیو پیکسار است که در پروژههای مختلف، حضور و همکاری داشته است.
اما در این انیمیشن ما در جهان پس از مرگ چیزی به اسمی جهنم نداریم. جهان پس از مرگ در کوکو جهانی شبیه همین دنیا است.

پولدار در این دنیا در آن جهان هم پولدار، بازیگر، رقاص، آوازخوان و نوازنده هم پس از مرگ هم همان طور هستند.
حتی قاتل در این دنیا (نوازنده معروف) که دوست خود را به قتل رسانده و معروف شده هم در جهان پس ازمرگ کسی متوجه قتلش نمی شود و با همان ثروت و معروفیت به کار خود ادامه میدهد.
هرچه شما در این دنیا معروفتر باشید و از هر لذتی استفاده کنید جهان پس از مرگ شما نیز چنین است.
نکتهی جالب انیمیشن طراحی شاد و دوستداشتنی محیط و اسکلتها بوده که مخاطب کمسن و سال را پس نمیزند.
در نهایت باید گفت کوکو یک اثر خوشساخت و بزرگ و قابل احترام است.