
فیلم بازیوو را دوست داشتم؛ بعد از مدتها در کنار خانواده یک فیلم سینمایی از ژانر کودک و نوجوان مشاهده کردم که کاملا میشه گفت فیلم متعلق به کودکان نیست و قطعا بزرگسالان هم می توانند از این فیلم لذت کامل را ببرند.
«بازیوو»را میتوان مصداق بارز یک فیلم خانوادگی و استاندارد (در سطح سینمای کودک و نوجوان ایران) دانست. اِلمان های لازم برای جذب مخاطبین کم سن و سال در این اثر استفاده شده اند و از آغاز فیلم می توانست حدس زد با فیلمی مطلوب برای مخاطب کودک و نوجوان مواجه هستیم.
ایده خلاق فیلم نه تنها مخاطب کودک و نوجوان را به دنیای خود می برد، بلکه شالوده طنز فیلم، مخاطب بزرگسال را نیز جذب و ساعات لذتبخشی را برای کودک و والدین در سالن سینما مهیا می کند. تقابل خیر و شر در «بازیوو» اثر جدید کارگردان چاق و لاغر مانند بسیاری از فیلمهای دیگر دیده میشود.
روایت فیلم جذاب و کلاسیک است و قهرمان و ضد قهرمان دارد. ویژگیهایی که باعث ایجاد همذاتپنداری مخاطب با قهرمان می شود به خوبی در فیلمنامه به کار برده شده و به قول منتقدان، قهرمان درآمده است.
شخصی از دنیای بازیها با شکل و شمایلی متمایز از دنیای واقعی آمده و دستهی بازی را به پسر بچه داستان «ژوبین» می دهد و او را تنها کاربر آن دسته می داند و به او یاد میدهد تا با ضدقهرمان داستان (غول مرحله آخر) مبارزه کند و اسیرشدگان را نجات دهد.
نقاط عطف،کشش دراماتیک و... به خوبی ما را همراه می کند؛ نکاتی از قبیل، انتخاب بازیگران(هر سه رده ی سنی)، بازی هایی اندازه و به جا، موسیقی نسبتا مطلوب و متناسب با فضای فیلم، پایان بندی مناسب این فیلم را مطلوب و محبوب کودکان و نوجوانانِ داخلِ سینما می کند.
پایانبندی مناسب فیلم یا همان غلبه خیر بر شر مخاطب کودک و نوجوان را با خود از سینما می کشاند، زیرا غلبه قهرمان بر ضدِ قهرمان مورد پسند مخاطب بوده تا جاییکه از شکست ضد قهرمان لذت می برد و خود را در قهرمان فرافکن می کند، پایان بسته است و تکلیفش روشن است.
#فیلم#سریال#نقد_فیلم#نقد_سریال#فیلم_ایرانی#فیلم_خارجی#بازیگر_ایرانی#بازیگر_خارجی#اخبار_سینما#معرفی_سریال#معرفی_فیلم