دلم را شکسته از آرزو هایم گذشتم
تا تو را خوش و زنده نگهدارم
مگر زندگی من همین بود
جان فدایی برای هیچ
تو دیگر در محضر من هیچ هستی
اگر دیر وقت درونی تو را دیدم
خوشحال نباش
عاقل کسی است که همان لحظه
احساس پشیمانی کند
و من احساس پشیمانی کرده ام
از دوست داشتنی تو....
زندگی من جریان خواهد داشت
بیدونی که تو در آن اثري داشته باشی
بیدونی عطر بوی نفس های نم زده ات
بیدونی چشم های خمارت
و موهای لعنتی مستت
که با هر ساز میرقصيدن
.............. درد دل در شب های خداحافظی با آخرین بوی نفس