مثل یک معجزه بود کی فکرشو میکرد بعد اون تصادف احمد زنده بمونه احمد بخاطر مرگ لیلا و بچه ی یک سالش دیونه شده بود ازوجدان کوفتی هرشبش که چرا به جای زن و بچه اش اون نمرد بیشتر اذیتش میکرد اون خودش رو مقصر این داستان میدونست...
یک سال از ماجرای تصادف میگذره ولی احمد هنوز پیش این روانپزشک و اون روانشناس بخاطر کابوس های شبانه اش دست و پنجه نرم میکرد البته خودش زیادم موافق این سوسول بازیا نبود ولی خانواده اش بودن که اونو مجبور میکردن که حتما خودشو پیش ی دکتر نشون بده چون احمد آدم سابق چند سال پیش نبود آدم اجتماعی چند سال پیش... خودشو از اجتماع دور کرده بود و تو خونه خودشو حبس کرده بود.
