نمردن زندگی کردن نیست

نمردن ،

زندگاني كردن نيست

ترديدي ست كه ميمون براي استفاده از دستهايش اين پا و آن پا و براي استفاده از پاهايش اين دست و آن دست ميكند   تا بلكه بتواندبا پاهايش مردم رادست بيندازد و با دستهايش روبرو را پايمال  ِ آمال …

ماننديك آدم رواني و بيماري كه با هزاران قرص و آمپول بر روي پاي خود به زور ايستاده  و با اعتراض ِ اطرافيان گاهي به عطاري  گاهي پيش دعا نويس مي رود  تا بلكه با نمردن ،از مرگ طفره  و با دعا پيش بيني بلند مدتي  براي نمردن خود بكند  به نظرم زندگي كردن براي رسيدن به نمردن  مانند مردن براي    رسيدن به

نمردن ِانتحاري ويا نمردن ِطالباني ست دو چهره خشن از زندگاني ايي كه  با دواليسمِ افراطي خود، اطراف را به گند مي كشد

مانند ميموني كه براي  استفاده از دستهايش اين پا و آن پا و براي استفاده از پاهايش اين دست و آن دست مي كند

در کتاب مقدس آمده است که پس از وقوع طوفان بزرگ نوح، مردم جهان که همه به یک زبان حرف می‌زدند، بابِل رابرای زندگی انتخاب ‌کردند.آن‌ها پس از مدتی به فکر افتادند برج بلندی بسازند و از طریق آن همه باهم به بهشت برسند. بر اساس این افسانه، خداوند برای آن‌که مانع ساخت «برج بابل» شود، زبان‌های مختلف را پدید آورد تا انسان‌ها حرف همدیگر رااز هم سوا و از آن سودا دست بردارند.نقطه، ویرگول (کاما)، نقطه‌ویرگول، دونقطه، سه‌نقطه،علامت‌های سؤال و تعجب، خط فاصله (خط تیره)، پرانتز (کمانک)، گیومه و کروشه (قلاب) مهم‌ترین نشانه‌های نگارشی زبان نوشتار فارسی‌اند و شعر فارسي عبارت ازسطر هايي ست كه تمامي اين علامتها را در تجزيه وتركيب مي توان در آن پياده نمودتعريف شعر ، موسيقي ، نقاشي و…

تعريف مخالفت  پروردگار با ساخت ِبرج بابِل  است برجي كه مي خواست با ساخت خود

دين ، سياست ،  زبان ، فرهنگ ندانستن،دانستن همه و همه رابه هم بچسباند وبا هم يكي كند

چرا كه قدرت هميشه ميموني ست   كه هي سيب از وسط  نصف مي كند

ترفند قدرت ،آوردن چيز يا چيزهاي تقلبي ست مثلا يك كالاي تقلبي به نام "مرگ "را آورده و به ته ِهر زندگاني  مي چسباند و عوايد زيادي نصيب خودوفروشندگان  ِكالاي مرگ مي كند و يا هر فكرِ با اهميتي را آنقدر كوچك و آنگاه چيز هاي  بي اهميت را باوصل كردن  چيزهاي تقلبي  ،چنان با اهميت جلوه مي دهد كه آدم به حجم طبيعي خود، حتا به اعشار هم شك مي كند

يعني روبروي واقعي مارا چنان به قلاب روبروي قلابي خود  صيد مي كند  كه آدم نمي فهمد اين روبروي ما است يا روبروي يك صياد.

دنياي شعرموسقي و هنر آمده  است  براي مقابله با اين كالاي ِتقلبي ،تاهمه چيز را به حجم ِ طبيعي خود باز گرداند اما با باز كردن چسب هاي تقلبي قدرت توسط ِشعر ،  ميمون ويا ميمونهايي كه هي سيب از وسط نصف مي كردند  افتادند به جان شعر   و  با توليد كردن قطعه هاي كارخانه ايي،مونتاژ ِسالن ِشعر وبحث شعر راه انداختند و پشت آن را خالي كردند البته پشت ادم

هم ميتواند خطر ناك باشد

و هم پشتيبان ...

من بعداز مرگ پدر و مادرم

به پشتيبان ديگر اعتقاد ندارم

تازه انها هم

چون بدنبال پشتيبان  خود بودند

گاهي اوقات به جلوي خود خيانت ميكردند...

خطر ناك تر از پشتيبان

پشت پشتيبان است

به خصوص اگر جلوي پشت ان

پدر و مادر آدم نباشند .

به هر حال با فكر كردن به چيزيهايي كه بدون فكر هم  آن چيز ها خود به خود توسط قدرت بدنبال مامي آيند ،

ما هميشه مزاحم خودمان مي شويم به عبارتي ديگررفتن به دنبال چيزي كه خودش به دنبال ما مي گردد چسبيدن به چسبيدن است    وبعددرد هاي رواني مهلكي كه با چسبيدن به ما دنبال طعمه  جديدميگردد ...

علت ها ،دليل هاو همچنين آدمهايي كه پر از علت و دليل مي باشند تا مصنوعي ترين چسب  خود رابه جاي چسب هاي طبيعي هستي به وسيله تو امتحان كنند .

يعني اطمينان كردن به آنها سپردن گوشت به دست گربه است   تا آن سر دنيا  هم كه شده به دنبالت مي آيند  تا امانت بيشتري از تو به سرقت بگيرند

قدرت محصول زاد و ولد همين گربه هاست كه از چسباندن  علت هاي احمقانه اش به همديگرروز به روز گنده تر وفربه تروقربانيان خود را با چسباندن خواندن به نوشتن وادار به رونويسي دستور و پند و نصايح و اگر نشد مسخره مي كند

گربه اي كه ديگر گربه نيست

شير نر درنده اي ست كه گاهي تو را به جاي توله اش آذوقه مي كند

به غير از طريق شعر ،فلسفه و موسيقي دهن به دهن كردن  باقدرت افتادن آذوقه از دهان تو  و

تحويل آن  به توله اش  است

به طوری که نبودن را به جای مسئله ی بودن ،تلفات بودن مي كند

وبين  فضاي  آلفا تاگاما تصوري از نابودي مي سازد

فضايي آنچنان جدي  كه اگر نود ونه را تقسيم بر يك كني  خارج قسمت آن عدد صد مي شود

اما بر عكس تعريف قدرت  نوشتن وننوشتن   تلفات همديگر نيستند زاد ولد همديگرند

چيزي كه متصور آن مواليد درونش را امكان  و ازننوشتن ، نوشتن مي خواهد…  به عبارتي ديگر  چه از طريق ننوشتن ويا جه از طريق نوشتن به هر طريقي كه ممكن است نوشتن نوشتن مي خواهد

وگر نه ،بدون نوشتن ، نوشتن هميشه خود را به تعويق مي اندازد.

بر عكس ِيك هيچ  وقتي كه جلو و عقب آن بازهم يك هيچ ديگر باشد ديگر احتياج به تعويق ندارد خودش تعويق است چرا كه  تبديل به يك پوچ مي شود

اصلا پوچي آمده است كه جهان را به تعويق بيندازد   به طوري كه اعداد  ِمختلف در آن سرگردانند  …

سرگردان ِاعداد طبيعي و سرگردان اعداد اول و سرگردان اعداد گنگ  يا اصم…

    دنيا بدون هيچ پُر از اعدد سرگردان است حكومت هاي توتاليتر هم وقتي ازصفر  صحبت مي كنند آن را با هيچي قاطي مي كنند  و وقتي از عدد صحبت مي كنند   صفر هاي پول شان را به رخ مي كشند كه ديگر آن هيچ  ،صفرنيست  پوچ  است

يك هيچ …،

وقتي كه دوبارتكرار مي شود معناي يك شانسي را مي دهدكه تو از خريدنش هيج چيزي برنده نشده اي يعني هيچ دوم به ترديد هيچ اول خاتمه مي دهد و اگر هيچ سوم و چهارمي باشد ديگر آن هيچ ، هيچ نيست بازي كودكانه ي گُل يا پوچ است   يك تعريف جدا از تعريف جدا نبودن

   يك هيچ ِتاريخي هرگز دو بار  تكرار نمي شود اگر تكرار  شود

يعني چيزي درون يك هيچ وجود دارد كه آن هم هيچي ست…  اگر هم بخواهيم به آن بُعد ويا گرافيك  ويا پرسپكتيو بدهيم بايد به عقب و جلو ويا بالا و پايين آن پرسپكتيو بدهيم وارد شدن به درون آن ولايه لايه كردن درونش هيچ را از مقام مي اندازد  دنيا بدون داشتن هيچ ،همواره چيزپوچي  ست   چون در زندگاني اعداد

تنها صفر مصوت ومابقي همه صامت اند…

چيزي كه روبروي خودش را مثبت،

و پشت خويش را منفي، وآدمهاي دو سويش را مثل  پل صراط وادار به تفريق و تقسيم وجمع و ضرب مي كندبطوري كه نيچه  مي گويد :

زندگي  ما يك تهي بزرگ است

يعني به عقب و جلو مي رود اما تهي بودن خود را حفظ مي كند

چنان كوتاه كه از كوتاه هيچ كوتاهي كوتاه ترنيست با اصرار بر صفر بزرگي كه خيام در عقب و جلوي همه ماهيچ را دچار  تعريف جمع و تفريق و تقسيم و ضرب  رباعي  مي كند

بنگر ز جهان چه طرف  بر بستم؟ هیچ،

 وز حاصل عمر چیست در دستم؟ هیچ،

 شمع طربم، ولی چو بنشستم، هیچ،

 من جام جمم، ولی چو بشکستم، هیچ.

ننوشتن عاقبتي ست كه نوشتن اش توسط قلب  آغاز  مي شود وگرنه بدون نوشتن درقلب، ننوشتن  ننوشتن نيست  تهديد نوشتن  است  اسمي جداگانه

كه هم سكوت را مسموم مي كند هم ننوشتن را…

آدمهاي حسودي كه ننويسي  را با ننوشتن مخلوط و  سكوت را به جاي پادزهر تبديل به زهر  و همه چيز را به شكل تلفات ، زخمي حسادت خود مي كنند

باننويسي از پادزهر ،  زهر ميگيرند تا موسيقي ننوشتن را مسموم ننويسي خود كنند

براي همين گاهی وقتها ننوشتن،

وقتي با احتیاج به نوشتن،

در من دچار تعارض می شود .

من همواره طرفدار ننوشتنم ...

واحتیاج را، فقط همان تقاضای قدیمی آب و نان میدانم .

زادو ولد هم یکی از قدیمی ترین احتیاج هاست ،

که تقریبا در آن شير را روباه مزاج میکند.

ولی ننوشتن نه حادث است نه قدیم .

یک حالتی است که موسیقی خودش را دارد .

تازه اگر هم بگویی مخالفت تو با کیست ؟

هرگز نمی گوید : بانوشتن و احتیاج به  تعارض با آن.

ایشان،فقط سرش را پایین می اندازد و می گوید :

من نمیدانم…

بر عكس دنياي سرمايه و پول و قدرت كه به زعم خودش همه چيز را مي داند و بر همه چيز اشراف دارد وتعريف زمان رااز علوم انساني  (شعر، فلسفه ،موسيقي و…) دزديده و تنهابه دنياي رياضي و فيزيك و حساب وكتاب اقتصادي خودش كرايه داده است اليگارشي مالي خوشبختي  را مصادره و زمان لازم براي مصرف بيشتر را تعريف خوشبختي مي داند

شبيه مسخره كردن سياه پوستان توسط خود سياه پوستان  شاعران و نويسندگان راتوسط خودشان چنان مسخره و به جان هم  انداخته  كه ششصد و پنجاه سال روميان با گلادياتور ها چنين  كاري نمي كردند

قديمها قومي داشتيم كه  تنها واحد زندگاني اش لحاف كُرسي بود

يعني همه وزن هاي  جهان

يا بيشتر از لحاف كرسي بودند ويا كمتر ويا هم اندازه لحاف كرسي ….

در مورد قد و ارزش و بقيه ي چيزها هم هميشه همين نسبت را بكار مي برد…

يك روز با خنده به ايشان گفتم نظرت در مورد كُل جهان چيست ؟

برگشت و وقتي خنده اعتراضي من را ديد قاطع پاسخ داد جهان هم مثل لحاف كرسي ست

هر كسي زور و پول و عده بيشتري داشته باشه  لحاف را به سمت خودش بيشتر مي كشدو ماهم از سرما مثل هميشه تنهادر زير كُرسي   مي لرزيم

دنياي سرمايه وپول با تتو كردن نقشه ي ساعت بر مچ دستهايمان با طرح اين سوال كه ما چقدر مي خواهيم عمرويا زندگي بكنيم مردم را هي به مصرف بيشتر تشويق مي كند طوري كه حتا ماتحت  ماهي را انگشت كرده و خرچنگ را در حالتي كه نمرده است در آب جوش مي اندازد تا لذت غذاي جديد را تقديم ذائقه كند يعني كه مفهوم ساعت و زمان رادنياي سرمايه داري وپول طوري از دست علوم انساني دزديده است كه خودشان هم باور كرده اند كه اصلا اين مبحث علوم انساني نيست يعني يك تعريف رياضي است مابين حركت وشتاب ،گويي كه انگار رياضي دان ها انسان نبوده و نيستند كه فرضااگر هم  درست باشد كه نيست محصول خواندن و نوشتن نمي باشد حتا هگل هم در پاره اي از مباحث باور كرده بود مبحث زمان يك پروسه نيست بل بايد به شكل پروسه به آن نگاه  كرد دنياي سرمايه داري  كماكان هنوز  يك دزد ماهراست دزدي كه با چراغ   اندام  جنسي مرد را براي مصرف بيشتر ،تشويق به زنانه نگاه كردن و بدون چراغ ازدست همسران خويش فرار وبه آنها خيانت مي كنندي ای هم دقيقه و

اي هم ساعتي عزيز

ما در ميان ثانيه ها و كوچكتر از ميان ثانيه ها

ما در ميان بدنيا نيامدن  وبدنيا آمدن  هم هرگز

با هم به دنيا نيامده ايم

   از دنيا هم حتا با هم نمي رويم

در ساعت عميق مواليد

دعواي انسان براي عميق تر شدن صلح

دعواي شيطان و فرشته نيست

(هر چند كه شيطان هم روزي فرشته بود)دعواي فرشته با فرشته است دعوا ي صلح ،

بر سر جنگيندن ونجنگيدن زمان هنري ست

اين ساعتي كه فعلا با هم به دنيا آمده ايم

(ساعت كه نه

يك  آشغالداني پر از آشغال بدون سپوري ست كه هر شب حدود ساعت دوازده از هجوم سگهاي گرسنه ي ولگرد  لي ميرود ميان   خيابان واستفراغ مست آخر شب )

بيشتر براي بهره ي بانكي ودستور هاي جديد سرمايه داري براي خريدن قسطيِ منزل وماشين است طوري كه مستمري بگير دوست دارد زودتر بميرد تاقسط خويش راپرداخت نكند اين را بگويم كه بانكها هم البته از قرض دادن پول به بيمارهاي صعب العلاج وآدم ِهفتاد ساله  طفره ميروند اي كاش هيچ وقت اين ساعت فلان فلان شده هرگزنبود يعني كه بود اما هنوزتصوير ذهني يك  ساعت هنري بود  مانند ساعت ذهني آقاي "وستينگهاوس" كه يك روز رابراي زندگاني كارگران و مهندسان خودش تعطيل كردوتوليد بيشتر را از فشار براعصاب كارگران احمقانه فرض و فرض بيشتر را بر روي ساعت هنري كوك كرده و بيمه هاي تامين اجتماعي را بر روي شانه هاي سرمايه داري و تعريف پول بيشتر گذاشت

اين ساعتي ست  كه بيشتر به درد شروع جنگها و به تعويق  افتادن صلح مي خورد

سرمايه داري تمام زمين را پراز پلاستيك كرده است مصرف براي مصرف وانسان براي مصرف وبنيادهاي تحت حمايت آن  هر ساعتي به غير ساز خودش را تحقير مي كند

ساعت به وقت ِپيم پيم ِپنبه شادكني

ساعت به وقت تق تق ِبازار مسگري

ساعت به وقت تقه تقه هاي  حلب كوبي

پس زنده باد ساعت به وقت ِ علوم انساني

#علي_مومني

#نئواسپاسمانتاليسم

#ایبنا@peida_alimomeni

#ایسنا@peida_alimomeni