ویرگول
ورودثبت نام
علی مومنی
علی مومنی
علی مومنی
علی مومنی
خواندن ۲ دقیقه·۵ روز پیش

برای یدالله رویایی در درون یدالله رویایی


"براي يدالله رويايي درون يدالله رويايي"

تقسيم و ضربي كه در هوا شناور است

تفريق وجمعي كه ساحل اعشار را به درياي حجم منبسط ومنقبض مي كرد

يدالله گفت:

"كويرم در برابر كنعان

كنعان مقدرم "

مُقدر تقدير،

تقدير…

تقديروآوارگي ِقومي كه روز وشب اش قُطب و استواست…

تقديرو آوارگي ِقومي كه با هفت گاو لاغرو هفت گاو چاق منبسط و منقبض مي شد،به الان و الاكلنگِ گذشته و آينده

الان ِ من بدترين آلان

الانِ من بدترين الان است

مانند شب ِچهارصد وپنجاه و چهارم ِهزارو يك شب ، وقتي حكيم پرسيد:

مرا خبر ده از قبري كه با صاحبش راه مي رود.

مانند شب چهارصدو هشتاد چهار،وقتي كه ماران در آن شب گفتند:ما از نفس كشيدن جهنم بيرون آمده ايم

نفسي كه از او بيرون مي آيد ما را از درون خود،بيرون مي اندازد و چون نفس فرو مي كشد ما را به درون خود،باز مي برد

برايش هميشه هزارو يك شب مي خواندم

برايش هميشه غزليات شمس ،مثنوي معنوي …

برايش از شعر هاي دلتنگيها كه اصلا به زعم ِمن، تمام شعرهايش فاصله ي مصر و كنعان است .فاصله بين يوسف و براداران ِحسود  كه در اشاره اي حتا به ناگهان ،تجميعِ قصه ي يوسف است و يهودا

در هرم روان ريگ

با عشق به ريگ

با حالت دسته هاي گندم مي رفتيم

وساعت همواره فردا و سه دقيقه بود…"رويايي"

در دلتنگيهاي شماره ي شانزده است كه باز ناگهان،

رويايي مانند ِموسا ميل به گفتگو با پروردگار داردو فنجان روبرويش را كوهستاني كه همان طور سيناست فرض مي كند

در گفتگوي ما

فنجان تو كوهستاني ست…

"رويايي "

بدان كه موسيي فرعون كش در اين شهر است

عصاش را تو نبيني ولي عصا دارد…

براي او از مولوي درون مولوي خواندم

اي كليم عشق بر فرعون هستي حمله بر

بر سر او تو عصاي محو موسا وار زن…

برايش از مولوي درون رويايي كه با مُغاري جادويي اگر كمي شعر هاي دلتنگيها را دوباره تراش دهيم

روح مولوي ازساق پاي همه پرواز مي كند…

به هردرخت بوسه است وقتي كه مفصل تو

بين صفات ِبادو تكبير در هوا بود

تو باز مي آيي

با نافي از خليج احمر

وراني از عصاي موسا

وقتي كه شكل راه رفتن تو

معناي  مثنوي ست

برايش از رويايي درون رويايي گفتم

مرا به سطح رطوبت

مرا به تاب وتب گوشت

مرا به ظلمت پروانه ي سياه

مرا به حرص گل گوشتخوار

به ضلع و قاعده به انتهاي قنات

مرا به گود ِمادگي ات دعوت كن

برايش از يدالله رويايي درون مولوي…

اين درخت تن عصاي موسيي است

كامرش آمد كه بيندازش زدست

اما الان من بدترين  الان…

الان من بدترين حالا …

الان من بدترين حال است

الان من يدالله رويايي بدون يدالله رويايي ست

چقدر دوست دارم مانند شب اول هزارو يك شب  زمان زودتر بگذرد تا بلكه بدون الان كمي به رويا بروم

چاپ درنشريه "نامه گرگان"

#علي_مومني

#نئواسپاسمانتاليسم

۳
۰
علی مومنی
علی مومنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید