متن ها رو که می خونم می بینم، هرچی آدم تنهاست اینجا جمع شدیم. ما محکوم به تنهایی هستیم درحالیکه همه ناخودآگاه داریم ازش دوری می کنیم که در باب خواسته هامون بتونیم به آخرش برسیم. ما اجول نیستیم و می تونیم سریع از تنهایی در بیاییم ولی به چه قیمت؟؟!! همیشه دغدغه داریم که ارزش ها بی ارزش بشن ولی باز ادامه می دیم .. ی جای کار می لنگه .. بدجور
نمونه قضاوت سریع و اعلام نظر بود . حیف که واقعیت داره و انکار ناپذیررر