#پارت_3
معلم با لبخند به دانشآموزان نگاه کرد و گفت:
«آفرین بچهها! همهی شما نقاشهای بزرگی را نام بردید و انتخابهای زیبایی داشتید. هرکدام از این هنرمندان در زمان خودشان بسیار تأثیرگذار بودهاند.
اما از نظر من، بهترین نقاش خداست؛ چون او دنیا را به این زیبایی آفریده است.
او آسمان را با رنگ آبی آرامشبخش خلق کرده، گلها را با هزاران رنگ زیبا زینت داده، کوهها و دریاها را با شکوه آفریده و به جهان، نظمی شگفتانگیز بخشیده است.
هیچ نقاشی نمیتواند مانند خدا این همه زیبایی و هماهنگی را در کنار هم قرار دهد.»
سپس کمی مکث کرد و ادامه داد:
«اگر خوب به اطرافمان نگاه کنیم، میبینیم که هر فصل سال مثل یک تابلوی نقاشی است:
بهار با شکوفههای رنگارنگش،
تابستان با آفتاب درخشانش،
پاییز با برگهای طلایی و نارنجیاش،
و زمستان با برفهای سفید و آرامشبخشش.
همهی اینها نشان میدهد که زیباترین و بزرگترین هنرمند، خالق جهان است.»
کلاس برای چند لحظه در سکوت فرو رفت.
بچهها با شنیدن حرفهای معلم، به فکر فرو رفتند و هرکدام در ذهن خود زیباییهای دنیا را تصور کردند.
•شاید گاهی کافی باشد فقط کمی دقیقتر به دنیا نگاه کنیم...•
!!منتظر داستان های بعد باشید!!