سرآغاز ...
نمی دونم دقیقاً چی‌شد که شروع به نوشتن تو این فضا کردم .
انگار دلم می‌خواست احساساتم رو با دیگران به اشتراک بذارم .
اون هایی که علاقه به نوشتن دارن می‌دونن منظورم چیه ، نوشتن همیشه برای من یه نوع تراپی و خودشناسی بوده . روزهایی بوده که تمام حرف ها، تمام دلتنگی ها، و تمام صدای های توی ذهنمو مجبور شدم که فقط بنویسم و بعد از نوشتن احساس راحتی و سبکی داشتم .
نمی‌خوام زیاده گویی کنم ولی دلیل نوشتنم و اون چیزی که گفتم دوست دارم با دیگران سهمیم شم حالِ الانمه . من در سرآغاز یک تغییر و شروع یک فصلِ جدید و خاصی از زندگیم هستم و بابتِ این تغییر از خودم خیلی خیلی سپاسگزارم .
من متولد شدم دوباره و این تولد واقعی منه.
خیلی خوشحال می شم کنارم باشید و باعث دلگرمی منه که دوستان خوبی در این فضا پیدا کنم و از هم صحبتی با اونها لذت ببرم .
در آغاز یک جاده ی زیبا هستم به امید کشف منظره های ناب و بکر.
و این شعر مولانا مدام تو سرمه : ره آسمان درون است پر عشق بجنبان...
۲۲ خردادماه
