
تا حالا طلوع خورشید رو دیدین؟
نه اینکه یه جایی باشید که آفتاب بزنه و شما ببینی، نه!
اینکه وقت بزاری و بشینی برای دیدنش
مثل وقتی که برای دیدن یه بازی فوتبال یا سریال مورد علاقت میزاری.
گوشی رو بزاری کنار، چیزای که حواست رو پرت میکنه حذف کنی، یک ساعت قبلِ طلوع آفتاب از خونه بزنی بیرون بری یه جای بلند با یک افق وسیع یک استکان بهارنارنج خوش عطر برای خودت بریزی و در حالی که آهنگ مورد علاقهات رو گوش میدی زل بزنی به افق
تا حالا اینکارو کردی؟
اگه کردی پس میدونی چه حالی داره و اگر نکردی گوش کن تا من بهت بگم:
اولش که تاریکی مطلق و محضه آخه شب درست قبل از سپیده به تاریکترین لحظه خودش میرسه
بعد کم کم از اون آخرای آسمون یه سپیدی میاد و زود میره
انگار صبح یه طفل نو پاست که هنوز قدرت شکست اهریمن تاریکی رو نداره ولی بعد خون به پا میشه
سپیده صبح که از شکست اولش سرخورده نشده دوباره قیام میکنه و اینبار سینه سیاهی رو میشکافه و بالا میاد
افق از سیاه به قرمز و بعد به سفید تغییر رنگ میده و تو درحالی که محو این نبرد شاعرانه رنگها هستی ناگهان با سردار سپاه صبح روبرو میشی
خورشید از پس سپاهیان سفیدش خرامان خرامان بالا میاد و آسمون رو مُسخر میکنه
تراشه های زرد رنگ سردار فاتح آسمون صورتت رو قلقلک میده و تو رو که مسخ این زیبایی بکر شدی بخودت میاره
و روز آغاز میشه...
این منظره بدیع ارزش حداقل یکبار دیدن رو داره
حتما امتحان کنید
#علی_دباغ
#کبریا
#صبح