
روزی که حضرت سلیمان(ع)مرد،
در بالکن قصر بزرگ حکومتیش ایستاده بود و تکیه بر عصای پادشاهیش بر جهانی نظاره میکرد که از انس تا جن آن تحت فرمان و حکومتش بودند
وقتی که در همان حال جان داد از ابهت و جبروتش تا مدتها کسی جرات وارد شدن به خلوتش را نداشت و مرگش بر همه پوشیده بود، پس به اذن خدا موریانهها وارد عصایش شدند و چوبش را از درون خوردند، در نتیجه تکیهگاه سلیمان(ع) شکست و جسد بیجانش بر زمین افتاد.
جدای از رنگ و لعاب معنوی این داستان نبوی، چیزی که توجه مرا به خود جلب کرد حکایت موریانه و نابودی عصا از درون بود.
ایران ما عجیب شبیه سلیمان نبی است، پر ابهت، قوی، با جلال و جبروت و برای دشمنانش ترسناک و دستنیافتنی و غیرقابل نفوذ، پس حالا که توان رویارویی مستقیم و جنگ رودرو را ندارند مانند موریانه از درون به جان ما افتادهاند.
جنگ نرم و تهاجم فرهنگی خوره دشمنان این سرزمین است که به جان فرهنگ غنی و دین کامل ما انداختهاند. آنان فجایعی را برای ما آرمان و ارزش نشان میدهند که حتی در جامعه بی در و پیکر و منحط خودشان هم پذیرفته شده نیست.
و اینگونه در تلاشند تکیه گاه این ملت را که ریشه در ۲۵۰۰ سال فرهنگ و ۱۴۰۰ سال تدین دارد از درون تهی کنند و باعث سقوط سرافرازترین ملت تاریخ شوند
#علی_دباغ
#کبریا