امام زاده‌ای بود که یک متولی داشت
این بنده خدا تمام سالهای عمرش رو به خدمت امام زاده گذرونده بود و حالا پیر و فرتوت شده بود،
یک شب در حالی که پیرمرد خواب بود، دزد به امام زاده زد و تمام نذورات مردم رو دزدید
صبح فردا مردمی که از موضوع مطلع شده بودن، متولی رو مقصر میدونستن و کلی شماتتش کردن
پیرمرد با دلی شکسته شکایت به امام زاده برد که: من سالها بی چشمداشت خدمتت کردم روا نبود سرپیری آبروم رو پیش خلق ببری، تو امام زاده‌ای مردم ازت کرامت دیدن، چرا آبروی متولی خودتو حفظ نکردی؟ چرا دزد رو به تیر غیب نزدی؟؟؟
با همین دل شکسته و حال نزار بخواب رفت و همون سید در خواب سراغش اومد و گفت: من از تو برای تمام سالهای عمرت ممنونم اما تمام تلاش من برای دفع شر بی نتیجه بود چون سارق یک نقطه پاک در بدنش نداشت تا به تیر من گرفتار بشه!!!
چند روز بعد دزد به دام افتاد و پیرمرد خبردار شد، بسرعت خودشو به سارق رسوند و فقط یک سوال کرد؛ چه کرده‌ای که به تیر غیب دچار نشدی؟؟؟
دزد سرافکنده گفت: شب قبل از دزدی ادرار کردم و در ادرار خودم غَلط زدم، سرتا پای بدنم رو نجس کردم تا آه پاک سید دامنم رو نگیره!!!
میخوام بگم اگر ستمی واقع میشه و آه مظلوم آتش به خرمن ظالم نمیزنه ایراد از مظلوم نیست ذات ظالم نجسه
#علی_دباغ
#کبریا
