فروغ عزیز درست میگفتی این روزها همانند شعر تو است....
در آستانهی فصلی سرد
در ابتدای درک هستی آلودهی زمین
و یأس ساده و غمناک آسمان
و ناتوانی این دستهای سیمانی....
ای کاش مهلتی از زندگی فراهم باشد که طعم امید را بچشیم و به حاصل نشستن امیدواری را ببینیم چرا که این روزها از امید میترسم و از بی حاصل بودن آرزوها هراس دارم
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد …